Logo

It is currently 23 Sep 2017, 05:57



Post new topic Reply to topic  [ 141 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5, 6  Next
Author Message
  Something Weird Video
24 Jan 2006, 20:07 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Naast gevestigde exploitation auteurs als Herschell Gordon Lewis en Doris Wishman, biedt het label Something Weird Video allerlei films waar een verstandige ziel nog nooit van gehoord heeft. Vaak zijn dat redelijk oninteressante toestanden, maar soms zitten er juweeltjes tussen. Post hier uw bevindingen!

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
24 Apr 2006, 22:53 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Image

Alice in Acidland (Donne, 1968). Alice is een keurig schoolmeisje, tot het moment dat haar vermaledijde vriendin Frieda haar introduceert in een wereld van wiet, Sapfische liefde en vrije liefde feestjes. De keurige Alice verandert in een waar wild seksbeest. De zaken worden nog een tikkeltje erger als Alice besluit om aan de LSD te gaan, in de volksmond natuurlijk ook wel acid genoemd. De zwart-wit kleuren van de film maken plaats voor psychedelische kleuren als Alice haar eerste acidtrip doormaakt, iets waar de kijker vrolijk getuige van is: de mise-en-scène wordt lekker abstract en er worden wat experimentele techniekjes uit de kast getrokken om Alice’s trip naar de nederwereld van haar onderbewuste zo psychedelisch mogelijk te maken. Grote tieten verschijnen in beeld, wat lekkere nymfomanen, een grietje dat een opengesperde mond inspringt etc. etc. De film eindigt ook nog eens met een heerlijk belerende boodschap (drugs zijn slecht voor je!) en dan is het feest alweer voorbij. Dan heb je 54 minuten naar de grootste kolder zitten kijken (zonder ook maar een dialoog, enkel wat voice-overs) die ook nog eens heerlijk een product van zijn tijd is en juist daarom wel zo vermakelijk.

Smoke and Flesh (Mangine, 1968). Typische LSD exploitationflick, waar echter niet ontzettend veel te genieten valt. Het begint in heuse ‘La Jetee’ stijl, met stilstaande beelden. Vervolgens zien we een merkwaardig dik ingepakte vent op een motor rijden, die al snel een drugsdealer blijkt te zijn. Als de man eindelijk plaats van bestemming bereikt (en ineens een of ander aantrekkelijke blondine bij zich heeft – geen idee waar die vandaan kwam), kan het feestje beginnen. Iedereen doet zich te goed aan het geestverruimende gras en al snel beginnen de hormonen op te spelen (de blondine blijkt overigens bijzonder weinig aan te hebben onder haar bontjas). De typische vrije liefde wordt de vrije loop gelaten (hoogtepunt is twee figuren die de liefde bedrijven, met een bijna likkebaardende kaalkop als toeschouwer) en uiteraard komt ook de obligate slagroom op tafel, waarmee een donkere dame bespoten wordt. Het feestgedruis wordt allemaal wat verstoord als er een zekere Skiff ten tonele verschijnt, wat een bullebak blijkt te zijn. Als hij echter stiekem wat LSD toegespeeld krijgt, begint hij aan een slechte trip, uiteraard gevisualiseerd ditmaal met wat heftige montage en negatieve beelden. Terwijl binnen het feest onverminderd doorgaat, gaat het leven buiten gewoon door. Het geheel is soms leuk in beeld gebracht (de Wong Kar-wai-achtige kringelende sigarettenrook is erg mooi), maar uiteindelijk bevat deze film niet echt veel en is alleen voor de doorgewinterde exploitationliefhebber kijkbaar.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
24 Apr 2006, 22:58 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Image

The Ultimate Degenerate (Findlay, 1969). Deze film staat ook bekend als ‘The Degenerate’ en is one hell of a ride. Het begint meteen goed: we zien een redelijk aantrekkelijke blondine voor een raam staan, wetende dat er aan de overkant een of andere oude viezerik voor het raam staat te kijken. Ze voert een kleine naaktshow op, totdat er een andere vrouw binnengewandeld komt. Al snel beginnen beide vrouwen aan elkaars welgevormde rondingen te voelen. De ene vrouw begint de andere te beffen, terwijl de credits over het scherm beginnen te rollen. Er volgt een zeer slecht gemonteerd telefoongesprek waarin onze blonde exhibitioniste reageert op een advertentie uit een seksblaadje. Ze spreekt iets af met de man aan de andere kant, die Bruno blijkt te heten. Dan volgt een werkelijk fantastische scène: we zien een drukke straat ’s nachts waarbij de camera werkelijk alle kanten op vliegt en de montage volstrekt onbegrijpelijk en over the top is. De zin van deze sequentie voor de rest van het verhaal is mij nog steeds volledig onduidelijk, maar visueel aantrekkelijk is het zeker. Bruno en blondine ontmoeten elkaar vervolgens op Cony Island en ook hier kan de cameravrouw zich weer volledig uitleven met enkele juweeltjes van shots vanuit een achtbaan. Blondine en Bruno komen aan bij een huis en blondine wordt een donkere kelder ingeleid, alwaar drie naakte vrouwen een vreemde, hysterische dans uitvoeren, compleet met slagroom. De muziek is volstrekt hysterisch, evenals de montage en camerabewegingen en staan garant voor een hallucinerende ervaring, zeker in combinatie met de witte lichtflitsen. We schakelen over naar een luxueuze kamer waarin een man in een rolstoel zit te eten. De muziek is nogal ‘Psycho-achtig’ wat het geheel meteen een onheilspellende sfeer meegeeft. We komen echter niet te weten wie de man is, want we krijgen nog een heerlijke coda aan ons slagroomdansje met de drie vrouwen. Zeker op het moment dat de drie vrouwen op de grond gaan liggen naast elkaar en ze uit iedere mogelijke hoek gefilmd worden levert dat welhaast abstracte beelden op. Het eindigt toepasselijk met een heerlijke ritmische montage die Eisenstein naar de kroon steekt. De blondine wordt de kamer van de rolstoelman ingeleid en we leren dat Spencer (zoals de man blijkt te heten) een nogal gedegenereerde figuur is die zijn kicks krijgt uit het kijken naar vrouwen die hij rare acts laat opvoeren. De ‘Psycho-achtige’ muziek uit de eerdere scène is hier echter vervangen door een Henry Mancini-achtig deuntje, wat een mooi contrast oplevert met de eerdere scène. Onze blondine krijgt een soort liefdesmiddel ingespoten en krijgt spontaan zin in seks, iets waar Bruno wel voor kan zorgen. Er volgt een uitgebreide seksscène, terwijl Spencer toekijkt.

Als Bruno klaar is, wordt onze blondine een kamer binnengeleid, alwaar een naakte dame met iets te grote wimpers op een stoel een krant zit te lezen, terwijl ze ook nog eens aan een grote sigaar lurkt. Blondine wil zich voorstellen, maar wordt volkomen genegeerd en besluit een frisse douche te gaan nemen. Als ze onder de douche staat (met een handdoek op haar hoofd… om te voorkomen dat haar haar nat wordt?) vraagt een off-screen stem haar of ze zich na het douchen niet wil afdrogen, maar nat in de deuropening wil gaan staan. Ze gehoorzaamt uiteraard gedwee en gaat al druipend in de deuropening staan, waar ze opmerkt dat het kranten- en sigarengrietje inmiddels op bed is gaan liggen. Het grietje raakt zichtbaar opgewonden en begint zichzelf sensueel te strelen en zelfs ietwat onder de dekens te masturberen. Blondine eindigt de scène met de opmerking dat zij juist ontzettend opgewonden raakt van droge grietjes en werpt haar natte lichaam op de sigarentrut. De rest van de film is volgepropt met bijzondere scènes waarin creatieve dingen gedaan worden met sigaren, slagroom, klokken en maïskolven.

Het wordt een beetje problematisch als rolstoel Spencer iets minder stabiel blijkt te zijn op geestelijk gebied dan aanvankelijk verwacht. Bruno houdt een mooie uitwijding over een incident waarbij Spencer een grietje vastgebonden had. Wat begon als onschuldig spelletje om foto’s te maken van een grietje in pijn, ontaard in minder onschuldige zaken als Spencer de tieten van het grietje met een wasknijper begint te bewerken. Als hij dan vervolgens ook nog een soort van elektronisch apparaat bij het grietje vaginaal naar binnen duwt en de voltage behoorlijk opvoert, blijkt het grietje hier niet tegen bestand en sterft. Tevens leren we dat Spencer ook nogal masochistische neigingen heeft en dat Bruno hem uit de weg wil hebben.

Het wordt pas echt bizar als de blondine wederom iets ingespoten krijgt door Spencer, want dan krijgen we een heerlijke droomsequentie voorgeschoteld. Het begint met een volstrekt abstract stukje wat nog het meest lijkt op een vliegtuiglandingsbaan die ‘s nachts gefilmd is. Kaarsen en schedels figuren prominent op dit moment. Spencer wordt getoond zittend aan zijn lange tafel met overal onheilspellende kaarsen. De krankzinnige muziek wordt gespeeld door loodzwaar kerkorgel, wat het geheel ook al een macabere sfeer meegeeft. In een onbegrijpelijke montage waarin plaats en tijd volstrekt onduidelijk zijn, zien we Bruno seks hebben met de verschillende grietjes uit de film. Plotseling heeft Bruno echter een gasmasker op en begint hij de grietjes te folteren en uiteindelijk te vermoorden. Dan is er een briljant point-of-view shot, waarbij het totaal onduidelijk is wiens POV dat is, maar de persoon rent door het huis heen (prachtig, zwaar onderbelicht), even naar buiten, weer terug het huis in, begeleid door de meest krankzinnige en uitbundige muziek die ik in tijden gehoord heb. Na een schijnbare eeuwigheid van zinloos wandelen zien we dat de persoon van het POV shot een grote vleesvork in de handen heeft, iets wat goed van pas komt als we ineens Spencer in een kamer zien zitten. De vleesvork verdwijnt in Spencer en het beeld wordt zwart. De muziek sterft weg en Bruno belt een andere kerel op, wat zijn homovriend blijkt te zijn en vertelt hem dat het plannetje geslaagd is: hij heeft alle meiden uit de weg geruimd, heeft ervoor gezorgd dat onze blondine onder invloed van het mysterieuze ingespoten middel Spencer om zeep geholpen heeft en heeft ervoor gezorgd dat onze blondine de schuld krijgt van alle andere moorden. Bruno heeft het rijk nu dus letterlijk alleen. We zien nog een vreemd shot van een soort van een schoorsteenmantel met kaarsen en schedels en dan de melding ‘The End’.

71 minuten lang. Is er niets fout aan deze C-film? Tuurlijk wel. Het acteerwerk is typisch zeer zwak, de dialogen tenenkrommend en de productiewaarden zwaar onder nul. Ook de lipsynchronisatie lijkt werkelijk nergens naar. Maar verder is dit een van de meest intrigerende films die ik in tijden gezien heb. Aanrader van jewelste!

The Lusting Hours (Findlay, 1967). Het enige interessante aan deze film: wat lesbo’s, hoertjes, S/M, een standaard gay toilet pick-up en een travestiet met een zweep. Maar dat is ook het enige interessante aan deze rommel.

In Hot Blood (Landwehr (Findlay?), 1968). Deze no-budget flick vertelt het ‘verhaal’ van een of ander ‘niet zo bijzonder grietje’ met een ‘wel bijzonder lichaam’ die besluit iets te gaan doen met dat geschenk van God en zich laat fotograferen. Al snel gaan echter de kleertjes uit en de beentjes wijd. Pas echt leuk wordt het als de zweepjes, leren laarzen en slagroom ten tonele verschijnen. Hoogtepunt wordt bereikt als drie grietjes aan bodypaint gaan doen. Dikke onzin allemaal, maar het bevatte voldoende bloot en cinematografische waanzin om mij een uur lang te kunnen boeien op een katerige zondagavond.

Conclusie: een briljante film en twee films die je meteen weer kunt vergeten.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
26 Apr 2006, 20:30 

Joined: 2006
Posts: 30
Location: Almere
Ik heb natuurlijk ook een aantal van deze classicks in huis en de beste uitgave vind ik denk ik de BASKET CASE editie. Veelal is het net als met Troma echte rommel maar er zitten juweeltjes tussen

:D

Image

_________________
baggerfilms

Interesse in HORROR, sf en cultfilms? Kom ff kijken...


Top
Offline Profile  
 
 
18 May 2006, 00:47 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 3812
Image

"WARNING: THIS PROGRAM CONTAINS NUDITY, SEXUAL SITUATIONS AND...UH...WHATEVER THE HELL FLUCTUATIONS IS."

Fluctuations (Joel Landwehr, 1970)

een striptease. een karategevecht midden in een huiskamer. terug naar de striptease. karategevecht! nou ja, beetje sparren. striptease! ongemakkelijke vrijpartij met erg vreemde geluiden. een triootje. een blaffende meesteres! karategeluiden. ze zitten allemaal in dezelfde kamer? meer vrouwen. tieten. beaver alert. bizarre telefoonsex. een ontvoering? karategevecht! sexy dans. telefoonsex. vrouw mengt zich in karategevecht. fetish. karategevecht. che guevara? karatevrouw kicks ass. blowjobs. karategevecht wordt kinky. wat was dat? ze krijgen het warm. karateman en karatevrouw gaan in bad. twee onderbroeken? scheerschuimgevecht! karategeluiden. creatief einde. phew...


Top
Offline Profile  
 
 
18 May 2006, 01:35 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Klinkt allemaal zeer als Michael Findlay :mrgreen:

(die vaak werkte onder het pseudoniem Landwehr)

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
18 May 2006, 19:13 

Joined: 2006
Posts: 55
Hebben de dvds van Something Weird allemaal ook dat irritante logo aan de onderkant staan? Ik weet dat ze in ieder geval met hun videos daar nogal een handje van hebben.


Top
Offline Profile  
 
 
18 May 2006, 19:14 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
schlock wrote:
Hebben de dvds van Something Weird allemaal ook dat irritante logo aan de onderkant staan? Ik weet dat ze in ieder geval met hun videos daar nogal een handje van hebben.

Nee, bij de DVD's heb je daar gelukkig geen last van. Althans ik heb er nog geen last van gehad bij de 10-15 DVD's die ik van ze gezien heb.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
18 May 2006, 22:38 

Joined: 2006
Posts: 55
ah gelukkig, ik moet nog steeds die jayne mansfield dvd kopen.


Top
Offline Profile  
 
 
18 May 2006, 23:48 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Deze?

Image

Of deze?

Image

Ik ken ze allebei niet overigens. Is het wat?

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
19 May 2006, 00:03 

Joined: 2006
Posts: 55
het is deze

een aanrader, en ik ben een jayne fan natuurlijk (ze had een IQ van rond de 160!).

http://img47.imageshack.us/img47/5848/j3tk.jpg


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2006, 18:16 

Joined: 2006
Posts: 269
Gevonden in de uitverkoop bakjes voor 5 euro:

Blood Feast
Color Me Blood Red
She Devils On Wheels

Ben benieuwd


Top
Offline Profile  
 
 
11 Apr 2007, 01:17 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Image

The Toy Box ****

Regie: Ron Garcia (1971)

Ron Garcia heeft niet direct veel bekendheid als regisseur, hij is ‘bekender’ vanwege zijn werk als cameraman voor TV series als ‘Twin Peaks’ en ‘Gilmore Girls’. Hij zou echter wereldberoemd moeten zijn dankzij zijn regie en scenario voor deze ronduit briljante en uitzinnige sekshorrorfilm. Het heeft allemaal iets te maken met een papzak die ‘Uncle’ genoemd wordt en die merkwaardige seksfeestjes geeft in zijn kasteel. Het begint allemaal nog redelijk normaal, maar het wordt steeds vreemder als enkele van de gasten vermoord lijken te worden. Het blijkt dat ‘Uncle’ een buitenaards wezen is dat zieltjes verzamelt van verderfelijke mensen voor zijn buitenaardse speelwinkel. In Herschell Gordon Lewis’s ‘Something Weird’ had ik al moordende bedlakens gezien, maar deze film komt op de proppen met neukende bedlakens, van een ander laken een pak dus zeg maar. Er is ook een soort van hand in een doos, evenals een soort van slagerij-necrofilie maar dan met vrouwen in plaats van koeien, hoewel de film ook niet te beroerd is om de feestvreugde in een oogwenk te verplaatsen van de slachttafel naar een exotisch bubbelbad en weer terug. De seks is relatief expliciet, natuurlijk geen hardcore, maar je ziet wel de nodige schaamhaartjes en -lipjes. Het is verleidelijk om er teveel in te lezen, maar bepaalde momenten zijn absoluut wel vergelijkbaar met ‘Twin Peaks’, zowel puur in bizarheid als cinematografisch gezien, het moment bijvoorbeeld in de zwarte kamer met merkwaardig lichtstralen, terwijl sowieso de belichting in de hele film er wezen mag.

‘The Toy Box’ is er een van de buitencategorie, een meesterwerkje. Sterker nog, als iemand me zou vragen om bizarre sekshorrorfilms en ik wil ze geen Jess Franco film als ‘Succubus’ of ‘Venus in Furs’ meegeven, dan zou het zonder meer ‘The Toy Box’ worden. Dit wil geen liefhebber missen namelijk.

Toys Are not for Children **

Regie: Stanley H. Brassloff (1972)

Op zich is de combinatie kinderlijke onschuld en volwassen seksualiteit een rijke voedingsbodem waarmee je leuke dingen kunt doen, maar deze matige sexploitation slaagt daar helaas niet bijzonder in. Het eerste uur was het allemaal erg vervelend en als de film in het laatste half uur zich ontpopt als een soort lowbudget variant van Buñuel’s ‘Belle du Jour’ wordt het nog een beetje leuk, maar niet voldoende om de hele film te redden.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
22 Jun 2008, 01:16 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
Confessions of a Psycho Cat (1968) 7/10

The Most Dangerous Game in late-sixties Manhattan wanneer drie mannen opgejaagd worden door een gestoorde rijke dame - van de drie volgen we vooral een kleine dealer die zijn relaas doet terwijl hij toevlucht zoekt tussen een stel hipcats die een orgie houden in een kaal apartement en hoopten heroine van hem te scoren. "We had better parties than this at school", zegt een griet in haar ondergoed terwijl ze verveeld toekijkt op een naakt triootje, "I'm gonna need something stronger here than just pot, like - real narcotics" - right on baby!

Een knip-en-plak werk - wie er nu precies verantwoordelijk voor is zal eeuwig in de mist der tijden blijven hangen, maar geld had er alleszins alles mee te maken. De meeste naaktscènes zijn er duidelijk later tussen geplakt om de film commercieel aantrekkelijker te maken - en die zorgen voor een paar momenten om hardop mee te lachen. De onderliggende film is gelukkig ook heel onderhoudend in z'n cheapness - heel leuke sleaze met een bijrol voor de enige echte 'raging bull' Jake Lamotta.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Last edited by tolpol on 19 May 2009, 01:17, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 
24 Jun 2008, 10:28 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
The Defilers (1965) 7,5/10

Smerige misogynie-fantasie over twee mannen die leven voor kicks - vrouwen zien ze enkel als objecten die voor die kicks kunnen zorgen. Vooral de oudste gaat daarin steeds verder - een rijkeluiszoon die er lol in heeft vrouwen fysiek te mishandelen, en ze daarvoor meelokt naar een grimmige leegstaande kelder.

Verwacht niet meteen Eisenstein, maar bij wijlen toont de regisseur zich een getalenteerd filmmaker door welgekozen composities en een goed gevoel voor ritme in de montage. Een leuke jazzy soundtrack, mooi natuurlijk bloot en oubollige maar bloedserieuze sleaze zorgen voor een boeiende kijkervaring.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
27 Jun 2008, 11:46 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
Image
Touch of Her Flesh (1967) 6/10
Curse of Her Flesh (1968) 7/10


Eerste twee films van Michael en Roberta Findlay's Flesh-trilogie. Derde deel Kiss of Her Flesh moet ik nog zien.

Eerste kwartier van Touch of Her Flesh vond ik fantastisch, maar de film begon me daarna te vervelen - het gemis aan sync geluid riep eerst een aangenaam onwerkelijke sfeer op, maar zorgde er ook voor dat de onthechting misschien net wat te groot werd. Bijzonder is de film zeker wel.

Het sleazy verhaaltje lijkt voor en door psychoten gemaakt en is uiterst simpel - dient vooral om een samenhang te creëeren tussen de naaktdanseressen en scènes met goedkope hoertjes, al zit er een fascinerende misogynistische ondertoon in. Sommige stukken lijken simpelweg opnames van authentieke acts in groezelige sextheatertjes op Times Square anno '67.

Michael Findlay speelt zelf de hoofdrol als een bedrogen echtgenoot die z'n negatieve gevoelens kanaliseert in intense vrouwenhaat en aan het moorden slaat - bizarre moorden met blaaspijpen en vergiftigde rozen. Veel surreëel onefficiënte, monotoon gedubde dialogen en offscreen stemmen, met koortsige 'alle-vrouwen-zijn-hoeren' monologen van Findlay terwijl de camera over naakte lichamen glijdt.

Opvolger Curse of Her Flesh biedt meer vrouwenmoorden en kinky stage-acts, maar de film is ditmaal met sync geluid geschoten, wat het ietwat makkelijker te behappen maakt. Sommige scènes doen aan oude theatrale stomme films denken, een heel stuk lijkt een monoloog van een stageplay, gefilmd op het eerste beste beschikbare toneelpodium. Hier een daar geniale fragmenten - zoals het uitzinnige dansje van een stel 42nd Street hoertjes, enkel gekleed in een paar bankbiljetten, flirtend met de camera onder wild pulserende lichten en groovy muziek.

De ultracheape Z-grade films zijn vooral leuk als je wat achtergrond over de Findlays meegekregen hebt - zoals uit het warm aanbevolen boek Sleazoid Express dat een boeiend beeld oproept van de wetteloze exploitation filmindustrie van 42nd Street in z'n smerigste Grindhouse-periode vol junks, zakkenrollers, perverten en hoeren van beide geslachten en alles ertussenin.

De volledige trilogie werd op een extraloze dvd uitgebracht bij Something Weird, maar onlangs verscheen ook een Benelux-uitgave met enkel Curse of Her Flesh via de Filmfreak.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
28 Jun 2008, 01:08 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
Scum of the Earth (1963) 6/10

Van latere splatter-pionier Herschell Gordon Lewis over een jong beïnvloedbaar meisje dat in de handen komt van een stel pornografen. Het begint met foto's van haar terwijl ze schoenen modelleert, daarna mag ze al eens een kuis badpak dragen, en langzaamaan wordt het wicht tot meer verplicht.

Verre van een goede film - slecht geacteerd en slordig gefilmd zonder enige flair of budget, maar op de één of andere manier heb ik me toch kunnen amuseren door het naïeve broodje aap-verhaaltje en de korte speelduur van een goeie zeventig minuten waardoor dode momenten vermeden worden. Twee keer een flits van een halve borst te zien, en er wordt al eens iets gesuggereerd, maar het blijft heel braaf - 't is nog vroege jaren zestig. Zelfs vloektermen houden het op "I don't give a f..."

Staat als tweede feature op de disc van The Defilers.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
29 Jun 2008, 11:31 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
Image

Mantis in Lace (1967) 7/10

Lila...Lila...Lila

Lila is gogo danseres op de LA Sunset Strip. En Lila neemt mannen mee naar huis. Tenminste - naar de leegstaande fabrieksloods die ze thuis noemt, een matras tussen de kartonnen dozen en houten paletten. Op een avond is een jonge hippie de gelukkige, en krijgt Lila voor het eerst LSD aangeboden. Trippy sequenties waarin Lila onder haar scharrel-voor-één-nacht ligt te kronkelen - "groo-vy". Maar haar trip slaat om - alles wordt drukkend, beangstigend en lijkt verband te houden met oude traumatische ervaringen. Ze grijpt een schroevendraaier die naast bed op de grond ligt en drijft die met al haar macht in de rug van de hippe vogel...

Ook hier een minimaal verhaal - met maximaal veel beelden van stage-acts in sleazy striptenten. Soms laat de film het verhaal zelfs helemaal voor wat het is en krijgen we tien minuten voorgeschoteld met een 'audiëntie' van een aspirerende danseres in het bed van de nachtclub eigenaar.

Die scènes kunnen vaak wat te lang uitgesponnen zijn, maar gelukkig zijn de actrices mooier dan gewoonlijk, de muziekjes klinken goed en de film is erg mooi geschoten, goed gebruik makend van de kleurrijke belichting in de stripjoints. Het domme verhaaltje stelt niet veel voor, maar heeft een aangenaam sleazy en geschift sfeertje - uitstekend kijkvoer na middernacht voor de liefhebbers.

De film verscheen in de Benelux als een uitgave van Sodemented - ik had 'm na aankoop even bekeken op m'n PC en toen viel me de sterke trapvorming bij diagonale lijnen erg op - bij het bekijken van de film via de projector zag ik ze nog steeds, maar stoorde dit me nauwelijks nog. Ziet er eigenlijk heel netjes uit, erg kleurrijk en nagenoeg zonder beschadigingen. Vermits het om een NTSC-uitgave gaat, zal hij waarschijnlijk identiek zijn aan de transfer die je op de oorspronkelijke Something Weird release kan vinden. Daar staan wel veel meer extra's op.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
12 Jul 2008, 10:48 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
Image
A Smell of Honey, a Swallow of Brine (1966) 8/10

Nadat haar ex-vriendje veroordeeld wordt voor een date-rape zien we hoe de mooie trashy bimbo Stacey Walker er in de rechtszaal hooghartig bij zit te lachen. Wat volgt is een episodische film waarin we de überbitch volgen terwijl ze als cockteaser de ene na de andere man tot een hoopje ellende herleidt. Zelfs lesbo's ontsnappen niet aan haar machtsspelletjes - als volwaardige clitteaser schopt ze die uit bed - I may be a bitch, but I'll never be a butch! Volslagen politiek incorrect exploitation-meesterwerkje, met de Jodie Foster-factor op nul.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
03 Aug 2008, 00:58 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
The Girl and the Geek (1964) 1/10

Een mollige stripster - ik ben haar naam kwijt, laten we haar voor alle gemak 'Cellulita' noemen - neemt het vliegtuig, op weg naar een eenmalige gig in striptent Sans Souci ergens south of the border. Als ze van het vliegveld stapt, staat daar toevallig net een paar flikken uit te kijken naar een stel gangsters. Dat ongure duo ontvoert haar, ze sleuren haar mee in hun auto en timmeren haar minutenlang in mekaar op de achterbank, tot ontzetting van de voorbijrijdende automobilisten. Gelukkig weet ze later te ontsnappen als de twee met mekaar slaags raken terwijl ze geparkeerd staan aan de rand van het bos.

Wat volgt zijn achtervolgingen. De flikken achter de gangsters, de gangsters achter Cellulita, want die is gaan lopen met een waardevolle koffer. Als stripster grijpt ze elke kans aan om haar uitkleedkunsten te vervolmaken, en neemt een bad in de rivier of gaat naakt wat liggen zonnen als ze haar achtervolgers een minuutje niet meer opmerkt. Tussendoor switchen we af en toe naar de lelijke maar gemotiveerde collega's van Cellulita, die in afwachting van haar komst overenthousiaste naaktdansjes opvoeren in de Sans Souci-tent.

Oh ja - en de geek uit de titel. Die zien we de eerste minuut van de film ontsnappen uit de plaatselijke Carnival, om vlak voor het einde ook de achtervolging in te zetten op onze belaagde deerne.

Niet alleen shockerend slecht gefilmd, wat vooral op de zenuwen werkt is dat alle achtervolgingsscènes - en dat zijn er véél - in een poging tot suspense een opgejaagd baslijntje als soundtrack krijgen. Een repetitief basloopje van nog geen twee seconden dat er volstrekt variatieloos steeds minutenlang onafgebroken overheen gaat. Ik werd er fysiek onwel van en moest me inhouden om niets van m'n meubilair stuk te slaan. Gelukkig switchen we af en toe naar de stripclub.

Heb de film ondanks alles toch uitgezeten vanwege de ontzettend hoge trashy kwaliteiten. Maar begrijp me niet verkeerd - dit is een vreselijk onding. Staat als tweede feature op Godmonster of Indian Flats.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
24 Aug 2008, 22:30 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
A Thousand Pleasures (1968) 7/10

Michael Findlay als een schortdragende huisman waarvoor het op een dag allemaal teveel wordt - z'n bazige vrouw krijgt een mes tussen de schouderbladen. Het lijk gooit hij vanachter in z'n stationwagen, en hij rijdt ermee weg. Onderweg pikt hij een stel liftsters op. Eentje komt naast 'm zitten, graait hem meteen in het kruis en begint hem te pijpen. Als hij daar onthust op reageert, kijkt ze op en kalmeert hem, 'Relax! You'll like it. Besides - I haven't had dinner yet' Ze nemen 'm mee naar hun huis, en daar treft hij een rariteitenkabinet aan waar de twee over heersen met de zweep in de hand.

Weer leuke smut van de Findlays - groovy blote dansjes, kreunende lesboseks en kinky machtsspelletjes.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
18 Oct 2008, 11:24 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
Olga's Dance Hall Girls (1968) 4/10

Van de Olga-films zag ik tot hiertoe enkel Olga's House of Shame - deze Dance Hall Girls bleek een rip-off van de serie te zijn, met andere acteurs en regisseur. Nogal saaie bedoening met geïmproviseerde dialoogscènes die veel te lang aanslepen en sleazy knulligheid. Af en toe wat groovy muziekjes en het sfeertje is wel leuk, maar voor de rest nogal verwaarloosbaar.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
18 Jan 2009, 02:33 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
Night of the Bloody Apes (1969) 5/10

De zoon van een chirurg lijdt aan leukemie. Bloedtransfusies halen niets uit, en de vader overweegt een transfusie met bloed van een gorilla. "Zal dat niet tot afstotingsverschijnselen leiden?", vraagt de mankende knecht, blijkbaar de domste nog niet. "Waarschijnlijk wel", zegt de dokter, "daarom transplanteer ik meteen ook het hart van de gorilla." Uhm, ja.

De jongeman verandert nadien in een half mens/half aap die 's nachts de straten onveilig maakt en bij de minste hint van oestrogeen mensen de kleren van het lijf scheurt. Ondertussen volgen we ook een jonge politieinspecteur en zijn liefje, de plaatselijke worstelkampioene - het is nu eenmaal een Mexicaanse productie.

De transplantatiescenes zorgden indertijd waarschijnlijk voor ophef, maar eigentijdse blasé-ogen zien er enkel een stukgesneden varken onder een laken in. Blijft wel smerig. Maar het is saai. Erg saai, zelfs de debiele dub kan amper redding brengen. Toch nog een vijfje vanwege enkele proestmomenten, maar het is verre van een must-see.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
07 Apr 2009, 10:10 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
The Brick Dollhouse (1968) 6/10

Een stripster wordt vermoord - een detective ondervraagt de drie meisjes waarmee ze haar appartement deelde. "Waar was jij op vrijdagavond?", vraagt hij aan de eerste. "Wel, ik herinner het me nog goed. Ik stond onder de douche en...", waarna we tien minuten lang te zien krijgen hoe ze uitgebreid haar borsten staat in te zepen. Kleurrijke sleaze, vrij crappy maar met een leuk sfeertje en duurt nog geen uur.

Take Me Naked (1966) 4/10

Een roughie van de Findlays, waarin een voyeur geobsedeerd wordt door de overbuurvrouw die zichzelf graag naakt ligt te bepotelen in haar versleten sofa. Roberta Findlay speelt zelf de buuv' in een zeldzame acteerrol en tja - Michael Findlay zal het zelf hopelijk anders zien, maar mevrouw Findlay heeft niet meteen een lichaam waar je warm voor loopt. Veel traag camerawerk, waarbij mevrouws lichaam langzaam verkend wordt - ze mag zich hoognodig eens epileren - terwijl er pretentieuze experimentele poezie overheen wordt voorgelezen. Oersaai.

Einde is wel sterk - wanneer de voyeur Roberta bezoekt en haar verkracht. De montage maakt er een erg shockerende ervaring van, door de fantasie van de verkrachter - hij waant dat de buurvrouw hem uitdagend verleidt over een kopje koffie - voortdurend af te wisselen met de brutale realiteit waarin hij haar gewoon verrot slaat en bespringt.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
14 Apr 2009, 11:41 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
The Child (1977) 5/10

No-budget cinema, wat waarschijnlijk de vreselijke montage verklaart, en alleszins voor ontzettend slecht post-sync werk zorgt. Maar daardoor wint de film wel aan sfeer, merkwaardig genoeg, al blijft het allemaal nogal saai. Tot de laatste twintig minuten als plotse NOTLD-rip off, waar het opeens bijzonder intens wordt wanneer de mooie hoofdactrice belaagd wordt door een stel zombies, pissed off door het lelijke maquillagewerk.

Een jongedame komt als huishoudhulp terecht bij een creepy familie in een afgelegen woonst naast het kerkhof. Tralala. Verhaaltje stelt niet veel voor - en men miste blijkbaar voldoende draaidagen om alles samenhangend op pellicule te krijgen. De stijlonvaste soundtrack schippert tussen trippy genialiteit en afstompende crap.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 141 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5, 6  Next


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2011 phpBB Group
Theme created by CC Baxter