Logo

It is currently 26 Apr 2017, 15:58



Post new topic Reply to topic  [ 12 posts ] 
Author Message
  Apichatpong Weerasethakul
21 Apr 2006, 22:26 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Image
Apichatpong Weerasethakul (geb. 1970)

"My friends call me Joe"

De opkomst van Apichatpong Weerasethakul betekende een enorme toename van de internationale waardering van de Thaise cinema. Weerasethakul is opgegroeid met en onderwezen in zo’n beetje alle vormen van kunst, maar lijkt zijn inspiratie voornamelijk te halen in de avant-garde kunst. Zijn films verwerpen iedere notie van traditionele filmvormen en vervangen die met frisse ideeën en een nieuwe kijk op narratie, auteurschap en de grens tussen fictie en non-fictie. Zijn eerste film, de quasi-documentaire ‘Mysterious Object at Noon’ (2000) is typerend voor zijn vorm van film maken: de film is geïnspireerd door de Surrealistische techniek ‘The Exquisite Corpse’ waarbij verschillende schrijvers een bijdrage leveren aan hetzelfde verhaal zonder dat ze precies weten wat er vooraf ging. Weerasethakul trok Thailand door gewapend met een 16mm camera en liet de verschillende mensen die hij voor zijn camera kreeg een bijdrage leveren aan een verhaal van een verlamd jongetje en diens lerares. Geheel in de geest van het Surrealisme wordt het verhaal steeds vreemder en onbegrijpelijker en springt het van de hak op de tak. ‘Mysterious Object at Noon’ toont dan ook nog eens de verhalenvertellers die hun deel van het verhaal tegen de camera vertellen en combineert dit met acteurs die het vertelde verhaal verbeelden, waardoor de verwarring nog eens groter wordt en ieder traditioneel idee van een verhaal in een film verdwijnt. Als de beurt ten deel valt aan een groep jonge schoolkindertjes die het verhaal mogen vervolgen, ontspoort het verhaal helemaal en eindigt het ook abrupt. De film lijkt daarmee ook te eindigen, getuigde de aftiteling die over het scherm begint te rollen, ware het niet dat er nog een soort van epiloog van tien minuten komt waarna de echte aftiteling pas langskomt.

Na deze volstrekt unieke film kwam Weeresathakul met zijn internationaal gelauwerde ‘Blissfully Yours’ (2002), die de ‘Un Certain Regard’ prijs op het filmfestival van Cannes won. In deze film zien we een jonge man met een soort van huidziekte die illegaal in Thailand verblijft. Hij wordt verzorgd door zijn vriendin, maar ook een veel oudere vrouw lijkt een oogje op de jongen te hebben en er ontspint zich een vreemdsoortige driehoeksrelatie tussen de drie personen. Naast momenten van pure absurditeit (zoals een scène waarin groenten met een soort van crème gemengd worden) hanteert Weerasethakul ook een bijzondere visuele stijl. De film begint met een ontzettend statische camera, zonder enige vorm van achtergrondmuziek. Na ongeveer 45 minuten film volgt er plotseling een popsong en verschijnt pas de begingeneriek in beeld. Vanaf dit moment wordt de camerabeweging steeds minder rigide, wordt de geluidsband gaandeweg steeds drukker (voornamelijk met allerlei achtergrondgeluiden) en interpoleert de regisseur allerlei kinderlijk aandoende tekeningen in de film. De manier waarop de camera op het einde van de film blijft hangen op de personages doet sterk denken aan de passieve manier waarop Andy Warhol zijn eerste films maakte. Net als zijn voorganger is ook ‘Blissfully Yours’ een volstrekt unieke kijkervaring.

Deze omschrijving is ook al van toepassing op Weerasethakul’s volgende film’Tropical Malady’ (2004), een film die in Cannes de Juryprijs won. In deze film worden twee mannelijke soldaten opgevoerd die een soort van relatie krijgen, totdat een van de soldaten halverwege de film de nacht inloopt en verdwijnt. Vanaf dat moment verandert deze relatief normale gayfilm in iets totaal anders: een van de soldaten wordt in een donker bos geconfronteerd met een mysterieuze entiteit die zowel een tijger als een vormveranderende sjamaan kan zijn. Dit tweede gedeelte is een visueel geïnspireerde mythe waarbij het eerste gedeelte enkel op een symbolisch niveau lijkt terug te komen. Het is een typerende film van een uiterst interessant cineast waar men in de toekomst zeer waarschijnlijk nog veel kan verwachten.

‘Blissfully Yours' wordt op 1 mei uitgebracht door Second Run en Second Run kennende gaat dit een zeer mooie release worden van een zeer bijzondere film.

Image

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
  Re: Apichatpong Weerasethakul
22 Apr 2006, 00:49 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 3812
Tropical Malady heb ik niet zo lang geleden gezien en vond de eerste helft niet echt lekker wegkijken maar de tweede helft in de rimboe maakte wel indruk op me. Dat gedeelte werkte zowat hypnotiserend. Bijzondere film, dat zeker.


Top
Offline Profile  
 
  Re: Apichatpong Weerasethakul
22 Apr 2006, 03:41 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
jim2873 wrote:
Tropical Malady heb ik niet zo lang geleden gezien en vond de eerste helft niet echt lekker wegkijken maar de tweede helft in de rimboe maakte wel indruk op me. Dat gedeelte werkte zowat hypnotiserend. Bijzondere film, dat zeker.

Alle films van Joe moeten echt inzinken en dan pas werken ze echt goed. Een keer kijken is niet voldoende, maar herbekijken is oh zo prettig.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
22 Apr 2006, 16:11 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 552
Location: Amsterdam
Tropical Malady heeft op mij ook een blijvende indruk gemaakt, al voorkwam het gebrek aan duiding dat ik hem echt heel goed kon vinden. Zal Blissfully Yours wel gaan zien.

_________________
OT301


Top
Offline Profile  
 
 
02 May 2006, 18:48 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
De Second Run DVD van Blissfully Yours @ DVDBeaver

Helaas niet perfect :cry:

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
22 Dec 2008, 01:13 

Joined: 2006
Posts: 238
Blissfully Yours

Gisteren in een katerverwerkende slaperige bui bekeken en dat bleek uiteindelijk zeer goed bij deze film te gaan. Ben er zeker niet ondersteboven van, maar er zaten wel schone stukken in (de autoritten, laatste half uur bij het beekje bijv). Zie nu ook niet direct het vernieuwende en zo waar sommigen mee zwaaien in stukjes die ik nadien hier en daar las. De transfer op de SeconRun dvd is idd redelijk matig.


Top
Offline Profile  
 
 
16 Nov 2010, 11:42 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
Uncle Boonmee Who Can Recall his past Lives (2010) 8/10

Niet dat ik precies weet waarover het nu eigenlijk ging, maar denk dat dit niet echt hoeft - liet me meeslepen en was helemaal geboeid door de Thaise dagdagelijksheid, door de vage karma-connecties, door de grote levensstroom die door al onze levens loopt. En dan neukt een vrouw met een vis.

Prachtig geschoten en een geluidstrack die het voortdurende gesjirp van de Thaise tropen liet samenlopen met de buzz van neon en het gezoem van airco. Was samen met een kameraad naar de cinema getrokken en die was een stuk minder positief. Ik vermoed dat m'n Thaise baggage er wel bij komt kijken, want werd moeiteloos in de wereld getrokken. Herinner me ooit een gesprek gevoerd te hebben met een voor de rest doodnormale Thai die bloedserieus vertelde dat hij moest verhuizen omdat hij in z'n vorige woonst voortdurend geesten zag. Speelt zich bovendien af in Isaan, en da's m'n lievelingsstreek in Thailand - een wilde, arme streek aan de grens met Laos. Als 'Gouden Palm' is hij waarschijnlijk overgewaardeerd, maar toch een heel mooie film, vond ik.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
06 Apr 2011, 23:43 

Joined: 2006
Posts: 238
tolpol wrote:
Uncle Boonmee Who Can Recall his past Lives (2010) 8/10

Niet dat ik precies weet waarover het nu eigenlijk ging, maar denk dat dit niet echt hoeft - liet me meeslepen en was helemaal geboeid door de Thaise dagdagelijksheid, door de vage karma-connecties, door de grote levensstroom die door al onze levens loopt. En dan neukt een vrouw met een vis.

Prachtig geschoten en een geluidstrack die het voortdurende gesjirp van de Thaise tropen liet samenlopen met de buzz van neon en het gezoem van airco. Was samen met een kameraad naar de cinema getrokken en die was een stuk minder positief. Ik vermoed dat m'n Thaise baggage er wel bij komt kijken, want werd moeiteloos in de wereld getrokken. Herinner me ooit een gesprek gevoerd te hebben met een voor de rest doodnormale Thai die bloedserieus vertelde dat hij moest verhuizen omdat hij in z'n vorige woonst voortdurend geesten zag. Speelt zich bovendien af in Isaan, en da's m'n lievelingsstreek in Thailand - een wilde, arme streek aan de grens met Laos. Als 'Gouden Palm' is hij waarschijnlijk overgewaardeerd, maar toch een heel mooie film, vond ik.


Draaide hier ook enkele dagen en even meegepikt. Had zowat dezelfde reactie (wel zonder enige Thaise bagage), hou eigenlijk wel altijd van dit soort films die de interactie tussen mens en natuur "verkennen". Iets wat ik ook bij Malick en vele van Herzog's films terug vind. De woofers in het zaaltje hadden wel serieuze moeite met het laatste half uur.


Top
Offline Profile  
 
 
13 Apr 2011, 10:14 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 2878
Location: Leiden
Uncle Boonmee (2010), 4/10

Best mooi, met de prachtige locaties, mysterieuze sound effects en wonderschone visuals, maar werkelijk geen idee waar dit over moest gaan. Het doorgronden van alle symboliek vind ik niet belangrijk, maar het was wel droog gras eten hier.

Als ik er wat interviews met Weerasethakul op nalees, word ik er niet wijzer op. Ik weet weinig over Thailand, de verhoudingen tussen Lao en Thai, Boeddhisme en heb weinig achtergrondkennis, maar ik begin zo langzamerhand het idee te krijgen dat die achtergrondkennis eigenlijk niet zo belangrijk is als sommigen beweren. Weerasethakul beweert in interviews niets met Boeddhisme te hebben, politieke connotaties wuift hij weg en de rest... ik heb geen idee. Krijg langzamerhand de indruk dat W. maar wat losjes citeert uit zijn voorbeelden zonder dat er een lijn of coherente gedachte in zit. Kon aanvankelijk nog wel een zekere sympathie voor die man opbrengen, maar vind hem inmiddels maar een gladde meeprater zonder ook maar één inspirerende of originele gedachte.

Ken tot zover alleen Tropical Malady en deze, maar ik sla het lofkoor voorlopig over.

_________________
Profiler


Top
Offline Profile  
 
 
04 May 2011, 16:17 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 2983
Location: Amsterdam
Uncle Boonmee ook gezien en fuck....werd ik nou in de zeik genomen? Losse scene na losse scene die dan, blijkbaar, een geheel moeten vormen. Ik houd van trage films op zn tijd maar scenes waarin iemand een douche neemt dat maar duurt en duurt...mwow....niet mijn idee van fascinerend. Het probleem is voornamelijk dat er best interessante aspecten worden aangesneden maar dat het nergens "pakt". Ik lees in reviews woorden als "lyrisch" en "poetisch" maar ik vind niets poetisch aan een waterbuffel dat in een bos tijdens een slecht verlichte scene staat te grazen. Ik lees dan dat deze buffel symbool staat voor de relatie tussen mens en dier. Ahum....zo lust ik er ook nog wel een paar.

Tja...makkelijk om de film neer te sabelen maar ik kreeg sterk de indruk dat het allemaal maar als los zand aan elkaar hangt. Iets met dualiteit, reincarnatie, oud/nieuw, heden/verleden....dat soort zaken. Als kijker moet je er zelf maar wat van bakken geloof ik. De karakters en hun dialogen zijn daarbij zo vlak als het maar kan. Om het kort te houden; er gebeurde in mijn ogen eigenlijk weinig interssants in de film om de aandacht erbij te kunnen houden....en dan duurt de film bijna twee uur. Ik weet na afloop nog steeds heel weinig van ome Boonmee. Gelukkig kwam Chewbacca nog even langs om gedag te zeggen....

Krijg ineens weinig zin om de twee andere films die ik in bezit heb van Apichatpong Weerasethakul te gaan bekijken. Misschien keek ik de film op een verkeerd moment....ofzo. Maar dit was wel een zeer saaie zit. En het leek me eigenlijk een geweldige film.

Toch nog een 5.0 want de film houd me nog wel bezig en er zaten losse elementen in die ik wel geslaagd vond. Maar als geheel.... Zal hem uiteindelijk nog wel eens gaan zien, ben benieuwd wat ik er dan van ga vinden.


Top
Offline Profile  
 
 
04 May 2011, 17:07 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 582
Ik had een vergelijkbaar gevoel bij het kijken van Syndromes and a Century. De Volkskrant had het in de recensie van Uncle Boonmee over iets als een 'cultuurachterstand' waarmee Westerlingen aan de films van Weerasethakul beginnen. Nou, ik heb er in elk geval geen behoefte aan om die achterstand in te lopen.

_________________
Reisverhalen en -fotografie site


Top
Offline Profile  
 
  Re: Apichatpong Weerasethakul
13 Sep 2011, 20:31 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 2983
Location: Amsterdam
Tropical Malady (2004)

Erg genoten van deze film die uit twee helften bestaat. Het eerste deel bestaat uit een opbloeiende tussen twee jongens. Het geheel kabbelt rustig voort en het geheel lijkt nergens heen te gaan. Veel losse scenes die ogenschijnlijk niets met het plot te maken hebben. Het leven in Thailand bood echter veel herkenningspunten en mede door het gevoel dat wordt opgewekt, krijg je het idee dat de zintuigen worden geprikkeld.

De tweede helft is een totaal andere film met dezelfde acteurs. Bijna zonder dialoog speelt zich het geheel af in de jungle die je dus bijna ruikt en voelt. Het gaat volgens mij over liefde/lust en je daardoor laten verzwelgen of het opdringen van liefde. Een film waar ik veel uithaalde maar die moeilijk in woorden zijn te vatten. Vond ik Uncle Boonmee nog zware, taaie kost...deze film greep me direct. Ik was er ook heerlijk voor in de stemming. De film zoemt nog steeds door mn kop.

8.0


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 12 posts ] 


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2011 phpBB Group
Theme created by CC Baxter