Logo

It is currently 25 Sep 2017, 15:23



Post new topic Reply to topic  [ 11 posts ] 
Author Message
  Kim Ki-Duk
23 Mar 2006, 11:19 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 174
Image

Kim Ki-Duk, Zuid Korea

-------------------------------------------------------------------------------------

Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring (Kim Ki-Duk, Zuid-Korea, 2003)

Regisseur Kim Ki-Duk staat aan het hoofd van de sterke opkomst van de Zuid-Koreaanse cinema. Sinds zijn 'doorbraak' met The Isle (2000) heeft hij een voorzichtige reeks hoogstaande films afgeleverd. Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring, zijn negende film, is geen uitzondering.

De film, opgebouwd in vijf aktes, opent letterlijk met het openslaan van twee deuren. Een machtige poort staat op de oever van een meer, waarop in het midden een platform drijft. Op dit platform staat een tempelachtig gebouw. Dit gebouw wordt bewoond door een oudere Boeddhistische monnik (Oh Young-Soo) en zijn jeugdige leerling (Seo Jae-Kyung).

In het eerste seizoen wordt het jongetje betrapt als hij een aantal dieren een steen omhangt. Hierop bestraft zijn Meester hem door 's nachts hetzelfde bij hem te doen. Het jongetje wordt opgedragen de dieren te bevrijden. De Meester geeft hem nog een waarschuwing mee: "Als ze dood zijn zul je dat voor eeuwig met je mee dragen"


Top
Offline Profile  
 
 
23 Mar 2006, 11:20 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 174
Mijn eerste langere recensie: op- en aanmerkingen welkom! :wink:


Top
Offline Profile  
 
 
23 Mar 2006, 11:49 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 642
Location: Den Haag
ToshiroMifune wrote:
Mijn eerste langere recensie: op- en aanmerkingen welkom! :wink:

Ik vind het sowieso altijd knap als mensen hun mening/ideeën over een film wat uitgebreider weergeven (kom zelf nooit verder dan wat clichés).
In dit geval kan ik alleen maar zeggen dat ik het òòk een hele goede film vond, en dat ik me wel in je recensie kan vinden.

Ik vind trouwens de meeste films van Kim Ki-Duk heel aangenaam om te zien (sommige scènes met vishaakjes daargelaten). Recentelijk The Isle en Bin-Jip gezien, en die zijn goed bevallen. Heb Bad Guy nog in de kast staan.

_________________
Collectie | Geziene films


Top
Offline Profile  
 
 
23 Mar 2006, 14:01 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
Ik kan m'n vinger er niet opleggen, maar z'n films stralen altijd iets pretentieus uit wat bij mij een beetje wringt. Toch heb ik tot hiertoe altijd genoten van alles wat ik van 'm zag. Kan moeilijk een volgorde van voorkeur geven, allemaal zou ik ze vier sterren geven :

The Isle (2000)
Address Unknown (2001)
Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring (2003)
Samaria (2004)
Bin Jip (2004)

Laat me Address Unknown misschien aanhalen als de film waar ik 't meest van onder de indruk was. Had een zekere rauwheid en ik kon de gitzwarte humor erg appreciëren.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
 
21 May 2006, 21:39 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 3812
Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring (2003) ****

Had in het begin nogal moeite om erin te komen maar ging uiteindelijk toch overstag. Met name tijdens de herfst en de winter zat ik aan de buis gekluisterd. Bijzonder mooi gefilmd op locatie.


Top
Offline Profile  
 
 
24 May 2008, 19:07 

Joined: 2006
Posts: 269
Time****

Ongewone Kim Ki Duk, waar vooral veel meer in gepraat wordt. En eigenlijk vond ik dat jammer. De film onderscheidt zich nu veel minder van de overdaad K-drama's waar ik er al teveel van heb gezien. Toch schuilt er een sterk verhaal onder de oppervlakte van het gezeur van de hoofdpersonen. Hoe vervelend die mensen ook zijn, ergens begrijp ik ze toch. Visueel wat 'normaler' dan Kim's eerdere films, maar we zijn dan ook al flink verwend eerder.


Top
Offline Profile  
 
 
04 Jun 2008, 18:25 
User avatar

Joined: 2008
Posts: 260
Hwal (2005)
De film straalt rustig en voldoening uit. De beiden hoofdrolspelers spreken de hele film naar elkaar doormiddel van gezichtsuitdrukking. In het begin lacht het meisje en is de oude visser enigszins blij. De film blijft lopen en opeens krijgt het meisje een jongen te zien die haar hart op gang zet. Er bloeit iets, de oude visser wil dat niet, het meisje is boos. Uiteindelijk lijkt alles op zijn plaats te komen althans zo kun je het interpreteren. De oude visser trouwt uiteindelijk wel maar neemt erna wel zijn leven zodat het meisje toch verder kan leven met de jongen. Spiritueel, ademloos maar ook een visueel kunstwerk. Niet voor iedereen weggelegd maar als je er open voor staat zal de film je omarmen en wegblazen. Weet iemand trouwens of hier een soundtrack van bestaat?

Seom (2000)
Ki-duk Kim (II) blijft een regisseur die stilistische cinema weet te perfectioneren. De film is heel naar en straalt in al zijn eenvoud individualisme en eenzaamheid uit. De film balanceert in mijn ogen dan ook op een sprookje en nachtmerrie en is vooral door de sfeerplaatje mystiek te noemen. De schaarse romantische scènes zijn dan wel zeer indrukwekkend gebracht te denken dat ze samen het huisje op het water verven en naar elkaar verlangen maar dat niet tegenover elkaar durven te zeggen. Alhoewel je de neiging hebt dat de titel verwijst naar het eiland waar ze zitten denk ik dat Kim er veel meer bedoeld. Te denken valt aan de eenzaamheid, iedereen zit in zijn eigen wereldje, op hun eigen stekje, hun eigen eiland. En geen algemeen eiland. Helaas kon de film me niet zo bekoren als anderen van Kim dat vooral kwam door de narigheid van de film en is ook niet een film die je snel herkijkt. Denk eens aan de vishaakjes, het dierenleed, verkrachtingen. Geef mij maar Bin-jip en The Bow dat zijn films van Kim die ik ten allen tijden terug kan zien.

Bin-jip (2004)
Ki-duk Kim (II) mag toch wel bekend staan dat hij de beelden voor zich wilt laten spreken en als het nodig is geen gesproken woord gebruikt in de film. In deze film zoekt hij weer grenzen op want de hoofdpersonen in deze film hebben in het anderhalf uur durende film niks gesproken. En toch zo fascinerend om te blijven kijken. Tae-suk zoekt op zijn super-de-luxe motor naar leegstaande huizen waarin hij een tijdje kan verblijven. Hij steelt niets in de huizen, maar gebruikt alleen het noodzakelijke zoals wat eten en drinken uit de koelkast, slaapt in het bed maar repareert daarvoor wel kapotte spullen. Hij legt zijn bezoekjes vast door zichzelf in andermans interieur te fotograferen. Dit aparte, eigenaardige maar praatloze kalme leven wordt onderbroken wanneer hij op een dag insluipt in een super lux huis, waar de jonge vrouw Sun-hwa zich in het donker verschuilt. Zij zit gevangen in een ellendig huwelijk met een man die haar mishandelt op alle soorten manieren. Eigenlijk alles in de film mag je zelf invullen/interpreteren. Twee hoofdpersonages die alleen maar communiceren in symboliek. Wat voor mij nieuw was, want hij liet in zijn vorige werken vooral wat gesproken woorden vallen Spring, summer, fall, winter and spring en Samaritan girl bedoel ik dan. Al met al is het geen wegkijkslik film. En zit de film vol van filosoferende thema's. Volgens mij wordt Kim Ki-duk een van de meest interessante filmers ter wereld. Volledig gaat hij in op de zuivere, beeldende cinema. Stilistisch vind ik hem ronduit meesterlijk want ik ken geen enkele regisseur op moment die daar beter in is.


Top
Offline Profile  
 
 
26 Sep 2009, 20:05 
User avatar

Joined: 2008
Posts: 133
Location: Amsterdam
Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring (2003) **1/2

Een droomachtig film waarbij je lekker achterover kan zitten, prachtig gefilmd en een mooi verhaal. Tóch mist er iets.
Het verhaal is te kant en klaar, ik had liever gehad dat ik meer geprikkeld was om over de film na te denken. Het voelt allemaal te 'film' aan, te perfect, te...

Alsnog het kijken waard, maar verwacht niet een al te diepgaande film ondanks alle verwachtingen en mogelijkheden daartoe.


Top
Offline Profile  
 
 
19 Oct 2009, 22:03 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 949
Location: Hoensbroek
Bom yeoreum gaeul gyeoul geurigo bom (Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring)
Kim Ki-Duk`s kijk op de cyclus van het leven en alles wat er bij komt kijken: geboorte, liefde, boosheid, verlies en dood.
Een bijna mediterend relaas in Kim`s gebruikelijke stijl. Dus met prachtige cinematografie die vol zit met een mooi kleuren pallet en heel veel wijde shots, ondersteund door een sterke klassieke soundtrack.
Dat alles maakt dit tot een meeslepend geheel dat desondanks wel af en toe iets te lang gerekt wordt maar wel absoluut de moeite waard is.
Waarschijnlijk Kim Ki-Duk`s beste film die ik tot nu toe heb gezien.

8,0/10


Top
Offline Profile  
 
  Re: Kim Ki-Duk
03 Sep 2011, 14:37 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 2878
Location: Leiden
Time (2006), 7/10

Kim Ki-Duk zal heus wel een paar rake punten aansnijden met het oppervlakkige in moderne liefde en het verknipte vrouwelijke zelfbeeld aangaande fysieke perfectie, maar het liet me vreemd genoeg ook een beetje onberoerd. Ja, wat ik nu zeg, is net zo oppervlakkig als de personages in de film, maar kon er echt weinig uithalen wat me raakte of meer zei over moderne obsessies met uiterlijkheden dan reeds vele malen vaker gezegd is. Moet de film wel wat credit geven omdat het alweer 5 jaar oud is, maar tekent wat mij betreft ook de zwakte een beetje. Probeert soms zo krampachtig relaties, identiteit en liefde te koppelen aan eigentijdse gadgets en moderne ontwikkelingen dat het amper 5 jaar eigenlijk een beetje dertien in een dozijn aanvoelt. Ja, vreemde kritiek, ik weet het. Beetje schouderophalend gevoel bij deze.

_________________
Profiler


Top
Offline Profile  
 
  Re: Kim Ki-Duk
18 Oct 2011, 10:23 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 5552
ARIRANG (Korea, Kim Ki-duk, 2011) 7/10

Kim doet een "I'm still here": al enkele jaren op non-actief, bewoont hij als verwaarloosde kluizenaar een hutje in de bergen en filmt zichzelf in docu-stijl met een handcameraatje. Omdat ik zelf al sinds geruime tijd helemaal stukgekeken ben op Kim Ki-duk's films, kon ik me goed vinden in 's mans eigen burn-out en deelde z'n gevoel dat hij alles al verteld heeft. Zitten z'n films vaak vol beladen stiltes, geeft hij zich hier helemaal bloot in lange ratelende monologen, huilend, zingend, in gesprek met z'n eigen schaduw als hij z'n psychische knopen tracht te ontwarren. Misschien ijdele navelstaarderij, maar anderzijds weer helemaal niet - best boeiend en lijkt oprecht.

_________________
S.O.S. plaatsgebrek - reisblog - offscreen film festival


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 11 posts ] 


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2011 phpBB Group
Theme created by CC Baxter