Logo

It is currently 16 Dec 2017, 11:08



Post new topic Reply to topic  [ 11 posts ] 
Author Message
  Humanistische cinema uit Iran
28 Mar 2006, 02:55 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
De films die uit Iran afkomstig zijn, lijken zich allemaal te kenmerken door een nadruk op humanisme, nog veel meer dan in veel andere landen het geval is. Daarom vind ik wel dat dit land een eigen topic verdient. Ik zal de aftrap geven met een kleine recensie van mijn kant:

‘Roozi ke zan shodam’ AKA ‘The Day I Became a Woman (Marzieh Meshkini, Iran 2000; 78 min.)
De contemporaine Iranese cinema lijkt zich te kenmerken door een nadruk op humaniteit. De werken van Abbas Kiarostami, Jafar Panahi, Mohsen Makhmalbaf en Bahman Ghobadi kunnen wellicht onderling op vele punten van elkaar verschillen, een sterke menselijke inslag en een vermogen tot inleving hebben ze gemeen. Regisseuse Marzieh Meshkini schaart zich met haar regiedebuut ‘Roozi ke zan shodam’ tot deze mooie traditie.

Dat ‘Roozi ke zan shodam’ door een vrouw geregisseerd is, is direct terug te vinden in de verhalen, welke zich allemaal concentreren op vrouwelijke hoofdpersonages. De film vertelt namelijk drie korte verhalen: het eerste verhaal over een klein meisje dat bijna jarig is en daarmee de leeftijd van vrouw bereiken zal; verhaal nummer twee is een verhandeling over een adolescente vrouw die tegen de zin van heel haar familie meedoet aan een fietsrace en het slotstuk wordt bevolkt door een stokoude vrouw die in één keer alles koopt aan huishoudelijke apparatuur waar ze heel haar leven van verstoken is gebleven. Alle drie de verhalen gaan over ogenschijnlijk simpele, maar toch ook ietwat vreemde verhalen: een vrouw op een fiets is niet direct het eerste wat je met Iran zou associëren en het relaas van de oude bes die al haar splinternieuwe witgoedapparaten op het strand uitstalt, heeft zelfs iets Felliniesque’s over zich heen.

Hoewel de verhalen niet direct onderling samenhangen hebben ze alle drie duidelijk een gemeenschappelijk thema: de waardigheid en eigenzinnigheid van de vrouw, iets wat in het -in Westerse ogen althans- vrouwonvriendelijke Iran op zijn zachtst gezegd opmerkelijk genoemd mag worden. Het Westen heeft immers nog steeds het beeld van Iran als een land waar de vrouwen gesluierd over straat gaan en nauwelijks deel uitmaken van het maatschappelijke leven. ‘Roozi ke zan shodam’ biedt daarom een verfrissende kijkje in de keuken en kan voor het Westerse publiek een mooie gelegenheid zijn tot revaluatie van de gangbare opvatting.

De film is op visueel vlak trouw aan de Iranese traditie: weidse shots van oogverblindende landschappen vormen het prachtige decor voor Meshkini’s karakterschetsen. Net als haar voorgangers heeft Meshkini ook een oneindig vertrouwen in mise-en-scène: montage wordt tot een minimum beperkt en ze vertelt haar verhaal middels zorgvuldig opgebouwde mise-en-scène en shotcomposities, waarbij de kijker zelf de mogelijkheid wordt gegund om te bepalen waar hij kijkt.

‘Roozi ke zan shodam’ is duidelijk een debuutfilm, waarin de regisseuse nog op zoek is naar een echt eigen stijl. Desalniettemin is de film een prachtig kleinood geworden dat Iranese en wereldcinema in zijn meest pure en schone vorm laat zien.

Image

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
28 Mar 2006, 11:46 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 552
Location: Amsterdam
Begin ook warm te lopen voor de Iraanse film. Onlangs drie films van Panahi gezien: White Balloon, The Mirror en Crimson Gold. The White Balloon vond ik tamelijk onweerstaanbaar en foutloos. Knap om te zien hoe Panahi nergens verzandt in gemakkelijk sentiment. Crimson Gold is een subtiele, understated film over klasseverschillen. Indrukwekkende film die pas goed begint te werken nadat hij is afgelopen.

Thanks voor de tip ‘Roozi ke zan shodam’-tip. Ik wil zeker meer zien. Heb van Kiarostami ook alleen nog maar 1 film gezien. Van iets langer geleden is de korte docu The House is Black ook zeer de moeite waard. Aangrijpende film van dichteres Forugh Farrokhzad over een leprakolonie.

_________________
OT301


Top
Offline Profile  
 
 
28 Mar 2006, 12:33 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 864
Naast het humanisme is er een andere kenmerk van de Iraanse cinema die me zeer aanspreekt, nl. de doorbreking van de grens tussen fictie en documentaire. In The Mirror van Panahi besluit het meisje dat de hoofdrol speelt ineens op te houden met acteren, terwijl de camera blijft doordraaien en je ziet hoe ze afwisselend in en out of character is. Door dit meta element ontstijgt de film het oorspronkelijk verhaal en wordt het ook een commentaar op het filmmaken.

Close Up (Kiarostami, 1990)

De meest indrukwekkende voorbeelden van deze semi-documentaire stijl zijn echter twee nauw verbonden films, Abbas Kiarostami's Close Up en Mohsen Makhmalbaf's A Moment of Innocence. Beide films gaan uit van waargebeurde incidenten in het leven van Makhmalbaf en werken dit uit met een mix van documentaire beelden en nagespeelde scènes. In Close Up zien we een man die zich voordoet als regisseur Makhmalbaf om in de gratie te komen van een welgestelde familie. Als hij wordt ontmaskerd volgt er een rechtszaak, waarvan we de echte beelden te zien krijgen. De scènes met de familie worden door de echte 'dader' nagespeeld. De film eindigt met een ontroerende ontmoeting tussen de echte en de nep Makhmalbaf.

Image

A Moment of Innocence (Makhmalbaf, 1996)

A Moment of Innocence is duidelijk Makhmalbaf's antwoord op de film van Kiarostami. Makhmalbaf neemt ook een waargebeurd incident uit zijn leven en verfilmt dit op een soortgelijke, maar nog complexere manier. Als 17-jarige revolutionair steekt Makhmalbaf een politieman neer en beland voor vijf jaar in de gevangenis. Twintig jaar later krijgt Makhmalbaf bezoek van dezelfde politieman en hij besluit het incident te verfilmen. Er volgt een hilarische scène, waar de politieman helpt bij het casten van de acteur die hem als een jongeman moet spelen. Zijn keuze, een aantrekkelijke jongen, wordt door Makhmalbaf genegeerd ten gunste van een meer gelijkende acteur. De politieman loopt verontwaardigd over deze casting keuze weg, om tien minuten later toch morrend weer terug te komen. De rest van de film is een aaneenschakeling van voorbereidingen op het filmen van de incident, waarbij de acteurs soms onaangekondigd al in hun personages kruipen en de scènes naspelen. Dit geruisloos overschrijden van de grens tussen feit en fictie levert veel magische en ontroerende momenten op.

Image

Beide films zijn op redelijke, maar helaas prijzige, regio 1 dvd's te krijgen.


Top
Offline Profile  
 
 
28 Mar 2006, 19:15 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 552
Location: Amsterdam
welke versie van The Wind Will Carry Us heb jij, Miguel?

_________________
OT301


Top
Offline Profile  
 
 
28 Mar 2006, 20:51 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 864
melville wrote:
welke versie van The Wind Will Carry Us heb jij, Miguel?


De Australische versie van Madman, die gewoon een port van de Franse mk2 is maar dan zonder extra's.


Top
Offline Profile  
 
 
29 Mar 2006, 00:58 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 552
Location: Amsterdam
ok, bedankt Miguel

_________________
OT301


Top
Offline Profile  
 
 
03 May 2006, 11:08 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Blackboards AKA Takhté siah (Makhmalbaf, 2000). Deze film uit Iran past precies in de humanistische traditie van de Iranese New Wave: gebruik van non-professionele acteurs, een nadruk op kleine menselijke problemen, bijna geen scheiding tussen fictie en documentaire en een zeer gematigd gebruik van muziek. Het is alleen niet een van de betere films uit de ‘stroming’. Het is allemaal zeker geen slechte film, het kijkt prima weg, is bij vlagen best onderhoudend, maar weet nergens te overtuigen. Ik had een beetje hetzelfde gevoel als dat ik bij ‘Turtles can Fly’ had: niet vervelend maar ook nergens echt interessant of geïnspireerd. Een quote de DVD vergelijkt de film ook nog eens doodleuk met David Lean, maar als iedere film met wat weidse landschappen tegenwoordig een David Lean epos is, dan houdt het voor mij allemaal op. Zeker niet slecht, maar ik had gehoopt op meer.

Image

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2007, 18:46 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 88
Lang niet alle Iraanse films vallen hieronder. Naast de zogenaamde ernstige films die bij filmliefhebbers bekend zijn, is er ook een mainstream industrie. Je kunt je voorstellen dat de Islamitische Republiek Panahi en Kiarostami enigzins op de achtergrond wil houden. Veel kunnen ze gelukkig niet doen. Noem het gedogen.

Quote:
Today, the Iranian box office is dominated by commercial Iranian films. Western films are not commonly shown in cinemas, but classic and contemporary western films are shown on state television in censored versions, and uncensored versions are easily available in markets. Iranian art films are often not screened officially, and are viewable via illegal DVDs which are easily available. Nevertheless, some of these acclaimed films were screened in Iran and had box office success.


Quote:
The commercial Iranian cinema genre is largely unknown in the West as the films are targeted at the local audiences. There are two categories of this type of film:
The first films relate to the victory of the Iranian Revolution of 1979 and the ensuing Iran–Iraq war, and are filled with strong religious and national motifs.
The second category consists of highly formulaic movies, cast with popular actors and possesses some typical elements similar to that of India’s popular cinema and Hollywood films (of course, with distinct differences). They tell stories of unrequited love where the hero and his love interest do not so much kiss but walk off into the metaphorical sunset as the end-credits roll. The appeal of these films lies in their “western” attributes, which contributes significantly to the escapism they offer. Part of the appeal of these commercial “remakes” is in their "non-Iranian" identity.

wikipedia http://en.wikipedia.org/wiki/Cinema_of_Iran

Op Arianworld en Iranproud kun je na registratie gratis dit soort films downloaden. De kwaliteit is om te huilen, maar je krijgt wel een idee van de opzet van de films.

_________________
You ever notice how people who believe in creationism look really unevolved?
-Bill Hicks


Top
Offline Profile  
 
 
24 Jun 2009, 16:08 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 2878
Location: Leiden
Was A Moment of Innocence van Makhmalbaf ooit eens in Nederland op DVD verschenen, of vergis ik me nu?
Kan niks vinden..


Top
Offline Profile  
 
 
15 Mar 2010, 21:03 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 2878
Location: Leiden
Goed nieuws! Close-up (1990) krijgt de behandeling die het meer dan verdient. Criterion komt op 8 juni met een 2-disc uitgave:

Internationally revered Iranian filmmaker Abbas Kiarostami has created some of the most inventive and transcendent cinema of the past thirty years, and Close-up is his most radical, brilliant work. This fiction-documentary hybrid uses a sensational real-life event—the arrest of a young man on charges that he fraudulently impersonated well-known filmmaker Mohsen Makhmalbaf—as the basis for a stunning, multilayered investigation into movies, identity, artistic creation, and existence, in which the real people from the case play themselves. With its universal themes and fascinating narrative knots, Close-up continues to resonate with viewers around the world.
Cast
Hosein Sabzian
Hassan Farazmand
Mehrdad Ahankhah
Houshang Shamai
Mohsen Makhmalbaf

Credits
Director Abbas Kiarostami
Screenplay Abbas Kiarostami
Cinematography Ali Reza Zarrindast
Editing Abbas Kiarostami
Music Kambiz Roushanavan
Disc Features

SPECIAL EDITION DOUBLE-DVD SET

* New, restored high-definition digital transfer
* Audio commentary by Mehrnaz Saeed-Vafa and Jonathan Rosenbaum, authors of Abbas Kiarostami
* The Traveler, a notable early feature by director Abbas Kiarostami
* “Close-upâ€

_________________
Profiler


Top
Offline Profile  
 
  Re: Humanistische cinema uit Iran
07 Sep 2011, 22:13 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 2878
Location: Leiden
Iemand A Separation gezien? http://www.imdb.com/title/tt1832382/

Draait momenteel nog in de zalen en gooit nogal hoge ogen. Niet dat het veel zegt, maar is zelfs in de IMDb 250 beland. Dat zien we niet iedere dag bij Iraanse films. Sterker nog, nooit eerder gebeurd, denk ik.

_________________
Profiler


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 11 posts ] 


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2011 phpBB Group
Theme created by CC Baxter