Logo

It is currently 23 Feb 2018, 00:42



Post new topic Reply to topic  [ 15 posts ] 
Author Message
  Gay & Lesbian cinema
12 Apr 2006, 00:31 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
De titel zegt het al. Alles wat gay & lesbian cinema heet of een queer sensibiliteit heeft kan hier de revue passeren.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
12 Apr 2006, 00:34 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Image

The Best of Boys in Love

Heerlijke compilatie met enkele korte gayfilms:

Achilles
De altijd latente homoseksuele ondertoon van de vriendschap tussen Achilles en Patroklos tijdens de Trojaanse Oorlog wordt hier in klei animatie naar voren gebracht op een hilarisch-dramatische wijze.
Boot Camp
Een soort van ‘Scorpio Rising’-achtige S/M leernichten in een gaybar, wat dan ontaard in een merkwaardige musical.
Death in Venice, CA
Een korte versie van het bekende Thomas Mann verhaal, uiteraard ook gebracht door Visconti (een film die ik overigens nog moet zien). Een oude man wordt dus verleid door een lekkere jonge knul waar iedere oerhetero volgens mij nog voor zou vallen. De meest serieuze van deze films, misschien ook de beste.
Dirty Baby Does Fire Island
Een pop gaat zich te buiten aan sex, drugs & rock’n roll. Tja…
Karen Black Like Me
Er bestaat blijkbaar een cult TV film uit de jaren ’70,’Trilogy of Terror’, waar deze film een parodie op is. Een man wordt in zijn appartement achterna gezeten door een gigantische dildo, King Dong (!), compleet met grommende geluiden. Het enorme apparaat belandt uiteindelijk in de magnetron (overigens niet voordat het wat sperma in de man zijn haar gespoten heeft) en neemt uiteindelijk de geest van de man over die transformeert tot een ware leernicht die in een hemels wit licht een breedgeschouderde kerel verwelkomt. Deze film alleen al is de aanschaf waard.
SPF 2000
Een heerlijke parodie/ode op de jaren ’70 sexploitationfilm, geschoten op herkenbaar Eastman Color, met zo’n typische soundtrack en opzettelijk slechte dubbing. Het geheel wordt nog leuker als er een alien uit de lucht dondert en iedereen met zonneolie begint in te smeren…
Twilight of the Gods
Een Maori en een Europese soldaat krijgen een soort van liefdesverhouding in de jungle. De minst interessante van het stel.

Hoewel ik de films van harte kan aanbevelen, is de DVD van First Run Features van het hun bekende droevige niveau. Gelukkig zijn de meeste films redelijk recent dus de beeldkwaliteit is nog redelijk, maar verre van ideaal. Toch een aanrader vanwege de inhoud.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
03 May 2006, 16:22 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Image

Un Año sin amor (Berneri, 2005). Ik wilde deze Argentijnse film eigenlijk al in de bioscoop kijken, maar daar was ie alweer in een oogwenk verdwenen, dus dan maar op DVD. Het draait allemaal om een HIV positieve kerel die op zoek is naar liefde en dat denkt te vinden in gaybars en pornobioscopen. Als hij daar uiteindelijk niet vrolijk van wordt, dan verliest hij zichzelf in snoeiharde S/M. Wat ik een zeer groot pluspunt vond is het feit dat deze film bewijst dat een film over AIDS helemaal niet altijd prekerig of deprimerend hoeft te zijn en zelfs in de wereld van leernichten weet de film toch wat tederheid te brengen. Toch is de film niet helemaal geslaagd en ik sluit mij aan bij de volgende conclusie van Sight & Sound:
Quote:
What is new about ‘A Year without Love’, then, is not so much the relatively graphic S&M sequences as the depiction of the everyday life of an Argentine gay man. Berneri quite rightly feels no need to justify Pablo’s chosen form of love or to explain it to the viewers. But a defiantly open ending makes her film an erotic curio that is in the final analysis strangely unsatisfying.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
10 May 2006, 15:01 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Image

Vanilla (Graham, 2004). In plaats van de kleine underground sensatie die diverse bronnen met beloofd hadden bij de korte film (47 minuten) die ‘Vanilla’ heet, kreeg ik een zeer middelmatig werkje. Dat het een lowbudget productie, geschoten op DV met zeer matig acteerwerk is kan me allemaal behoorlijk gestolen worden. Wat ik erger vond was het feit dat het verhaal achteraf volstrekt oninteressant bleek te zijn, dat de film allerlei quasi-poëtische shots bevat, evenals een semi-surrealistische ondertoon. Nee, ik kon hier behoorlijk weinig mee.

A Little Comfort (Lameloise, 2004). Met deze korte (37 minuten) Franse film, die op dezelfde DVD stond, kon ik dan aanzienlijk meer. Het is geen wereldschokkend werk, maar wel een zeer fijne coming of age film waarin een jonge knul worstelt met zijn seksuele geaardheid. Het is een behoorlijk sexy film, moet ik zeggen, met puik acteerwerk van de hoofdpersoon. De seksscènes gingen behoorlijk ver (zonder echt expliciet te worden overigens), iets waar ik me niet aan stoorde, maar het blijven tenslotte wel 16-jargie jongetjes dus je blijft altijd zitten met issues als minderjarigheid etc.. Maar de openheid en frivoliteit waarmee het onderwerp benaderd wordt, onderscheidt een film als deze direct van alle treurige mainstream pogingen (ik noem geen namen…)

Image

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
22 May 2006, 23:37 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Image

No Skin off My Ass (LaBruce, 1991). Deze vroege film is behoorlijk typerend voor de homocore van Bruce LaBruce, die constant een merkwaardige weg zoekt tussen gayporno en artfilm. In deze film speelt LaBruce zelf de rol van een kapper die een skinhead in het park opduikelt en hem probeert te verleiden. Een personage in de film vraagt zich af: ‘how many times can you let him take his clothes off?’ Zoveel mogelijk is uiteraard het antwoord van Bruce! De seks is, hoewel al vele malen explicieter dan gewoon, nog wat braver dan zijn latere werk toen het simpelweg pornografisch werd. Visueel gezien is het zeer typisch LaBruce met allerlei visuele grappen en grollen, in dit geval allemaal ook nog eens zeer groezelig en ongepolijst gefilmd. Het gebruik van offscreen stemmen verraadt ook hier al de invloed van Godard, terwijl de dialogen ook hier al hopeloos out of synch zijn, soms met een discrepantie van enkele seconden. Soundtrack is lekker eclectisch en een van de sterkste punten van de film, want de humor die Labruce’s latere werk zo gaan domineren wordt hier node gemist, ook al is de film niet volledig gespeend van tongue in cheek humor. Het sterkste punt was de casting van de jonge skinhead, gespeeld door Klaus von Brücker, welke een mooie combinatie van aaibaarheid, onschuldigheid en geilheid aan de dag legt. De mooiste scène van de film is werkelijk een schot in de roos: een SM/bondage scène tussen de skinhead en de kapper wordt begeleid door het Duitse volkslied Das Lied der Deutschen — Deutschland Uber Alles in de uitvoering van voormalig Velvet Underground zangeres Nico. Haar kenmerkende kille stem als ondersteuning van beelden van een skinhead die leren schoenen en een WC bril aflikt is niet minder dan intrigerend te noemen, helemaal in combinatie met de Hitlergroet die vrolijk gebracht wordt.

Super 8½ (LaBruce, 1993). In deze film speelt Bruce LaBruce een op zijn retour zijnde porno acteur/regisseur, Bruce, over wie een documentaire gemaakt wordt waarin hij min of meer geëxploiteerd wordt, wat een mooie variant oplevert van het Brucesploitation genre :mrgreen: Het mooiste van deze ‘cautionary bio pic’ is dat LaBruce constant speelt met fictie en realiteit, Brechtiaanse vervreemdingstechnieken en lopen autobiografische en verzonnen elementen dwars door elkaar heen. De film is zeer diep geworteld in de gaycultuur en vele verwijzingen zullen gemist worden als de kijker daarmee niet bekend is: als de imago’s van Rock Hudson, Elizabeth Taylor en Judy Garland geen belletje doen rinkelen en als je Anthony Perkins enkel ziet als die kerel uit ‘Psycho’ dan zal veel van de humor verloren gaan. Homo-erotische seks en kunstzinnigheid gaan uiteraard weer hand in hand en ik vond het wat jammer dat er volledig normale lipsynchronisatie wordt gehanteerd in deze film, waarmee je een LaBruce dimensie mist. Waar in ‘No Skin off My Ass’ nog vrolijk een filmposter van Polanski’s ‘Cul-de-Sac’ te zien is, daar figureert hier prominent een poster van Andy Warhol. Dit is niet vreemd want diens beroemde screen tests van iedereen die in zijn Factory binnenliep worden hier vrolijk geparodieerd en deze screen tests vormen een belangrijk deel van de film. Het geheel duurt misschien iets te lang, maar vooral de persconferentie aan het einde waarin regisseur Bruce naast een poster van ‘No Skin off My Ass’ zijn eigen personage op de hak neemt en een beangstigend nauwkeurige voorspelling van zijn eigen carrière geeft, was erg sterk. Het geheel bevat weer veel mooie oneliners, maar de mooiste uitspraak vond ik ‘Where does it end, where does it end? Oh, I feel so Joy Division’. 8)

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Last edited by maikel_1981 on 24 May 2006, 18:52, edited 2 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 
22 May 2006, 23:40 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Image
Bruce LaBruce (geb. 1964)

Bruce LaBruce zou je kunnen omschrijven als een relnicht pur sang. Hij doorliep netjes de filmschool en leerde daar alles wat een beginnend filmmaker moet leren en deed er zijn grote voorbeelden op: met name Jean-Luc Godard (en dan specifiek diens subversieve meesterwerk ‘Week-end’ uit 1967) deden het hart van de jonge LaBruce sneller kloppen. Hij was echter zeer teleurgesteld door het hoge burgerlijkheidgehalte van de meeste films en sloot zich eind jaren ’70 aan bij de opkomende punkbeweging, in de hoop daar gelijkgestemde zielen te vinden. Tot zijn grote afgrijzen zou hij echter ook in de zogenaamd revolutionaire punkbeweging vrijwel louter mensen vinden die in hun diepste wezen het liefst achter de geraniums zaten. Hij wist echter wel allerlei homomagazines van de grond te krijgen die de zogenaamde Queercore of Homocore beweging lanceerden, een wat extreme beweging van homoseksuele jongeren die de punk en gay cultuur verenigden. Tevens begon hij met het maken van super8 filmpjes, zoals ‘No Skin off My Ass’ en 'Super 8 ½’ (zie hierboven). Zijn enorme interesse in hardcore porno zou volledig naar de voorgrond treden met ´Skin Flick´ (2000). In deze film valt een groep neonazi´s het huis van een burgerlijk homostel binnen om ze vervolgens seksueel te terroriseren, een gegeven dat enkel uit de koker van LaBruce lijkt te kunnen komen. Hij maakte van dezelfde film echter ook een volledige hardcore porno versie onder de naam ´Skin Gang´, wat LaBruce´s eerste echte hardcore pornofilm zou zijn. Dit gegeven van een expliciete hardcore film en een iets meer gekuiste (maar nog steeds behoorlijk expliciete) versie zou LaBruce ook hanteren met zijn film ´The Raspberry Reich´ (2004). In deze film voert een vrouwelijke rebellenleidster (gebaseerd op de Baader-Meinhof Groep) een groep mannelijke rebellen aan die de zoon van een rijke bankier ontvoeren om hem op die manier te laten boeten voor zijn kapitalistische manier van leven. De leidster dwingt haar mannelijke rekruten echter ook om seks met elkaar te hebben om op die manier te bewijzen dat ze echte revolutionairen zijn, want ´homosexuality is the true revolution´ en ´heterosexuality is the opium of the masses´. Het zijn maar twee van de hilarische quotes die veelvuldig gebezigd worden in deze heerlijke parodie op zowel terrorisme als burgerlijkheid als marxisme als kapitalisme. De film heeft een uiterst experimenteel uiterlijk en ziet eruit alsof Godard een gay pornofilm gemaakt heeft. De seksscènes zijn behoorlijk expliciet, hoewel de daadwerkelijke penetraties, fellatio´s en ejaculaties netjes worden gecensureerd door lappen tekst of het hoofd van Bush of Blair (hoewel deze censuur ook vaak ´per ongeluk´ net op de verkeerde plaats staat waardoor bepaalde zaken onthuld worden). De film kende een ontzettend positieve première op het Sundance filmfestival, een van de weinige filmfestivals waar nog echt plaats lijkt te zijn voor nieuwe ontwikkelingen op het gebied van film en waar jonge filmmakers nog echt een kans lijken te krijgen (in tegenstelling tot de festivals van bijvoorbeeld Cannes, Berlijn en Venetië, waar men zich vrijwel uitsluitend lijkt te concentreren op de reeds gevestigde orde). ´The Raspberry Reich´ is echter ook typerend voor het grote probleem waarmee LaBruce zich altijd gesteld ziet: zijn films zijn te seksueel expliciet voor de gemiddelde kunstliefhebber en te kunstzinnig voor de gemiddelde pornoliefhebber, waardoor zijn films vaak tussen wal en schip vallen. Voor uiterst avontuurlijke filmkijkers vormen zijn films echter interessant kijkvoer.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
10 Mar 2007, 02:25 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Anders als du und ich ***1/2

Regie: Veit Harlan (1957)

In 1957 was in Duitsland Paragraaf 175, die homoseksualiteit weer een wettelijk verboden verschijnsel maakte, weer ingesteld en de Duitse Arca maatschappij produceerde toen deze ronduit bizarre film die je als een soort exploitationfilm zou kunnen zien. De film vertelt het verhaal van een moeder die haar zoon wil redden en genezen van diens latente homoseksualiteit maar daardoor veroordeeld wordt op gronde van procuratie. Je zou deze film als exploitation kunnen zien omdat het een taboeonderwerp, homoseksualiteit, neemt en daar een smeuïg verhaal omheen bouwt in de hoop financieel binnen te lopen. Maar er is veel meer aan de hand in deze film.

Allereerst is de film namelijk geregisseerd door niemand minder dan Veit Harlan, jazeker dezelfde Veit Harlan die voor de Nazi’s de beruchte antisemitische film ‘Jud Süß’ maakte, waarvoor hij na de oorlog nog aangeklaagd is. Nu is dit niet direct een anti-homo propaganda film, maar echt lekker komen de homo’s er in deze film ook niet van af, want homoseksualiteit wordt steeds gepresenteerd als een ziekte die genezen moet worden en iedere homo in de film is ronduit zielig, verdorven of crimineel. Hoogtepunt hierin is zonder meer de archetypische vieze oude man Dr. Wrinkler (gespeeld door een real life homo blijkbaar) die zijn huis middels leuke praatjes weet vol te krijgen met leuke knaapjes en ze dan aan Grieks-Romeins worstelen laat doen, werkelijk schrijnend hilarisch gefilmd in een scène met bizarre elektronische muziek (welke zeer sterk doet denken aan de soundtrack van ‘Forbidden Planet’ en welke van de hand Oskar Sala was, die later ook de muziek voor Hitchcock’s ‘The Birds’ zou verzorgen) en vreemde gekantelde camerastandpunten: je moet lachen en huilen tegelijk. Deze emotie weet de film constant op te roepen eigenlijk, want naast het feit dat nergens in de film nu echt duidelijk is of er een pro- of anti homostandpunt wordt ingenomen, (ik gok op het laatste) is overal duidelijk dat de makers niet bijzonder goed op de hoogte waren van homoseksualiteit en het fenomeen uit de tweede hand via wetenschappelijke krantenknipsels of zo hebben bestudeerd. Nu weet ik niet goed hoe een homobar er in 1957 uit zag, maar de wijze waarop het hier gepresenteerd wordt is erg bijzonder op zijn zachtst gezegd, terwijl de scène misschien onbedoeld hilarisch wordt door de homofobe vader tussen alle homo’s te plaatsen, waardoor hij uiteindelijk in blinde paniek en walging weg beent. Een scène als deze is typisch voor de hele film: het is aan de ene kant waarheidsgetrouw want zulke mensen bestaan, maar het wordt ook weer lachwekkend door de wijze waarop het gepresenteerd is en deze constante spanning maakt deze film de curiositeit die het is.

Wat ook de insteek van de makers was, het moet gezegd dat de film ontzettend open met het onderwerp om gaat, ik ken geen andere film uit deze tijd die dat op die manier doet en dat is op zich prijzenswaardig. Het is echter hoogst opmerkelijk om te zien hoe schizofreen deze film is, want op het ene moment slaat het de spijker volledig op zijn kop, maar een moment later blijkt dat de makers geen flauw idee hebben wat homoseksualiteit nu precies is. De scènes waarin de ouders wanhopig zich afvragen wat ze toch kunnen doen om hun zoon van zijn ziekte af te helpen zijn behoorlijk realistisch en lijken rechtstreeks uit het leven gegrepen. Maar de makers hadden duidelijk totaal geen idee wat het is om als jonge homo door het leven te gaan, wat het is om in onzekerheid te leven, om jezelf afgescheiden te voelen van de rest, wat het is om met je eigen identiteit te worstelen en je plaats in de maatschappij te vinden. Op zich is de film ronduit beledigend, ware het niet dat de film zo duidelijk geen idee heeft vaak waar het over praat zodat het juist weer lachwekkend wordt. Het moment dat onze toch duidelijk homoseksuele protagonist ‘bekeerd’ wordt door quasi-gepassioneerd een meisje te zoenen wordt begeleid door een overdadige overwinningsmuziek waardoor je haast zou gaan jubelen voor deze heteroseksuele genezing/overwinning. Het klinkt nu wellicht alsof het allemaal duidelijk homofobisch is en de film is sowieso veel meer gericht op de kant van de ouders dan op de jongen zelf, maar toch zit er een aantal momenten in de film die juist weer het gevoel geven dat de film oprecht probeert homoseksualiteit te begrijpen en het oprecht te portretteren –al was het enkel dankzij de openlijkheid waarmee de film het onderwerp aangaat– maar daar gewoon niet zo goed in slaagt. Dat de bedoelingen dus misschien (deels?) goed waren maar enkel de uitwerking wat te wensen over laat.

In het laatste gedeelte schakelt de film ineens over in film noir/detective/rechtbankdrama modus, blijkbaar een knieval richting de censors die de film opruiend vonden en vonden dat het zou aanzetten tot verderfelijke homoseksualiteit. Hoe ze dat konden denken is mij een raadsel, maar dankzij deze interventie van de censors krijgt deze reeds verknipte en hoogst tegenstrijdige film nog eens extra schizofrene dimensie en het einde zou in de gemiddelde soap niet misstaan hebben. Ik zou deze film feitelijk niet eens kunnen beoordelen want het is een van de meest merkwaardige en opmerkelijke films die ik in heel mijn leven gezien heb, een film waarvan de intentie nooit duidelijk wordt en waarvan vaak de makers zelf niet eens leken te weten of ze nu voor of tegen waren. Als historische curiositeit scoort deze film in ieder geval de allerhoogste punten.

Een homofobische exploitationfilm gemaakt door een Nazi-sympathisant of iets anders? Wie het weet mag het zeggen…

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
10 Mar 2007, 02:26 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Anders als die Andern ****

Regie: Richard Oswald (1919)

Deze film staat te boek als een van de eerste (of de eerste) films ooit die openlijk homoseksualiteit als onderwerp had. De film was onderdeel van een serie films gericht op seksuele verlichting, films met een duidelijk serieus doel dus maar wel verpakt als fictiefilm. Uiteraard werd de film direct verbannen ten tijde van zijn release omdat homoseksualiteit destijds simpelweg verboden was in Duitsland in de naam van Paragraph 175 (de documentaire met de gelijknamige titel over de behandeling van homoseksuelen in concentratiekampen is overigens ook verplichte kost). Later werd de film verbrand door de nazi’s waardoor de film jarenlang als verloren werd beschouwd, maar nu is de film uit de dood herrezen als het ware dankzij een combinatie van overlevende filmfragmenten, foto’s en tussentitels. ‘Anders als die Andern’ mag dan filmtechnisch gezien weinig bijzonders zijn voor een silent uit deze tijd, op alle andere fronten is het een indrukwekkende film. Het is natuurlijk een wat merkwaardige filmervaring aangezien grote delen van de film verloren zijn, maar toch werd ik zeer gegrepen door het verhaal, vermoedelijk ook omdat ik me zeer kon herkennen in de problematiek en ik me nauwelijks kan voorstellen hoe zo’n leven verstoten door de maatschappij geweest moet zijn. Maar naast een baanbrekende en dappere film is dit ook een sociologisch en seksuologisch document, een kijkje in een wereld die anders voor de meeste mensen gesloten zou zijn gebleven, zowel toen als nu. Ik ben in ieder geval erg blij dat ik dit historische document aan mijn DVD collectie heb kunnen toevoegen. En niemand minder dan Conrad Veidt, die we natuurlijk allemaal kennen uit ‘Casablanca’ speelt de hoofdrol!

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
22 May 2007, 14:38 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Image

Pink Narcissus *****

Regie: James Bidgood (1971)

Omdat experimentele kunst en leuke jongens mijn twee grootste liefhebberijen zijn, kun je mij bij het zien van homo-erotische avant-garde films van de grond afschrapen. Hemeltjelief, wat een ervaring was dit weer! Omschrijven van deze ondergrondse gayfilm mijlpaal, die jarenlang verloren gewaand is, is onwenselijk. Wat steekwoorden die door mijn hoofd spookten: opwinding, camp, ultrakitsch, geilheid, schoonheid, hallucinatie, toewijding, artificieel, Dionysisch, erotica, amateurisme, dromerig, kleurrijk. Referentiepunten zijn uiteraard de bekende: Kenneth Anger, Jean Cocteau, Jack Smith, Jean Genet’s ‘Un Chant d’Amour’, Derek Jarman, jaren ’60 LSD cultuur of misschien wat meer recentelijk de zuurstokkleuren extravagantie van Pedro Almodóvar. Natuurlijk is het dialoog- en plotloos, dit is een cinema die enkel bedoeld is om schaamteloos te zwelgen in de schoonheden van het mannelijk lichaam en de excessen van de homocultuur.

Dit is geen film die je met je ouders wilt kijken. Het is een film waar iedere rechtgeaarde homo kwijlend bij weg zal dromen, waar Christelijke figuren met het schaamrood op de kaken de ogen van zullen afwenden, waar iedere homofobische groepering bevestiging door zal krijgen dat homoseksualiteit een verderfelijke ziekte is. Nou als het een ziekte is dan ben ik met het kijken van een film als deze erg graag doodziek. ‘Dokter! Ik heb mijn zetpil van vandaag nog niet gehad!’

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2007, 20:36 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 2983
Location: Amsterdam
Maikel is een beetje tegen zichzelf aan t lullen in dit topic geloof ik.... :D


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2007, 21:29 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Daar heb ik wel vaker last van. Maar het geeft niet, ik leef toch hoofdzakelijk in mijn eigen droomwereld, die echte wereld is maar zo eng. Of om maar met Jarvis Cocker te spreken: 'why live in the world, when you can live in your head?'

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
11 Jun 2007, 17:46 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Shortbus ****1/2

Regie: John Cameron Mitchell (2006)

Er zijn films die je goed vindt omdat ze een overweldigende esthetische ervaring bieden en er zijn films die je goed vindt omdat je jezelf erg kunt herkennen in de wereld die geschetst wordt. ‘Short Bus’ valt voor mij in de laatste categorie; ik wilde de film ook al zien voordat ie uitgebracht was maar onder het motto ‘beter laat dan nooit’ zag ik hem nu pas. John Cameron Mitchell schetst een Manhattan waarin alle vormen van seksualiteit een plaats hebben, een wereld waarin op iedere hoek van de straat seks te vinden is, maar waarin de zoektocht naar echte liefde, affectie of genegenheid vaak een bijzonder moeizame is. Zelden heb ik de vaak oppervlakkige gayscene zo treffend in beeld gebracht zien worden, het was een beeld waarin ik me bijzonder goed kon herkennen. Er is toch opvallend veel tederheid te vinden in een film met zoveel expliciete seks en het is deze curieuze mengeling van intimiteit en hardcore porno die deze film zo bijzonder maakt. En het was allemaal zo verdomde herkenbaar voor me dat ik er bijna eng van werd. Het is een humoristisch-kritische blik op bepaalde randgebieden van de hedendaagse maatschappij, niet ongespeend van enige melancholie en misschien zelfs wel hypochondrie. Het voelde aan als een bijzonder frisse variant van het door mij zo geliefde ‘eenzame mensen in een grote stad’ genre, zoals bijvoorbeeld de films van Wong Kar-wai, terwijl de structuur wat weg had van Altman’s meesterwerk ‘Short Cuts’. Dankzij de expliciete aard van het project zal het vermoedelijk enkel bestemd blijven voor een kleine nichemarkt maar deze intelligente, eerlijke en gedurfde film is niets minder dan een modern meesterwerkje.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
12 Jun 2007, 11:40 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1477
Location: Kortrijk
maikel_1981 wrote:
Shortbus ****1/2

Regie: John Cameron Mitchell (2006)

Er zijn films die je goed vindt omdat ze een overweldigende esthetische ervaring bieden en er zijn films die je goed vindt omdat je jezelf erg kunt herkennen in de wereld die geschetst wordt. ‘Short Bus’ valt voor mij in de laatste categorie; ik wilde de film ook al zien voordat ie uitgebracht was maar onder het motto ‘beter laat dan nooit’ zag ik hem nu pas. John Cameron Mitchell schetst een Manhattan waarin alle vormen van seksualiteit een plaats hebben, een wereld waarin op iedere hoek van de straat seks te vinden is, maar waarin de zoektocht naar echte liefde, affectie of genegenheid vaak een bijzonder moeizame is. Zelden heb ik de vaak oppervlakkige gayscene zo treffend in beeld gebracht zien worden, het was een beeld waarin ik me bijzonder goed kon herkennen. Er is toch opvallend veel tederheid te vinden in een film met zoveel expliciete seks en het is deze curieuze mengeling van intimiteit en hardcore porno die deze film zo bijzonder maakt. En het was allemaal zo verdomde herkenbaar voor me dat ik er bijna eng van werd. Het is een humoristisch-kritische blik op bepaalde randgebieden van de hedendaagse maatschappij, niet ongespeend van enige melancholie en misschien zelfs wel hypochondrie. Het voelde aan als een bijzonder frisse variant van het door mij zo geliefde ‘eenzame mensen in een grote stad’ genre, zoals bijvoorbeeld de films van Wong Kar-wai, terwijl de structuur wat weg had van Altman’s meesterwerk ‘Short Cuts’. Dankzij de expliciete aard van het project zal het vermoedelijk enkel bestemd blijven voor een kleine nichemarkt maar deze intelligente, eerlijke en gedurfde film is niets minder dan een modern meesterwerkje.


ik ken de gay scene niet (dus geen herkenning) maar toch vond ik dit een verrassend aangename film. ondermeer de soundtrack en het acteerwerk zijn dik in orde. de regio 1 dvd bevat interessante extra's, de duitse editie bevat naast een pak extra's (volgens mij identiek aan die op de regio 1) ook de soundtrack

als je het hebt over herkenning moet ik dan denken aan een scène met het Wilhelmus in plaats van het Amerikaans volkslied? :mrgreen:

_________________
http://www.invelos.com/dvdcollection.aspx/warp232


Top
Offline Profile  
 
 
12 Jun 2007, 12:13 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
matt wrote:
als je het hebt over herkenning moet ik dan denken aan een scène met het Wilhelmus in plaats van het Amerikaans volkslied? :mrgreen:

Haha... nou... uhmm... laten we daar maar niet verder op ingaan... :P :wink:

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
26 Jun 2007, 09:26 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 3812
Ook Shortbus gezien en is me erg goed bevallen. Omdat ik erg gecharmeerd was van John Cameron Mitchell's debuutfilm Hedwig and The Angry Inch keek ik er al een tijdje naar uit. De ongebruikelijke mix van zeer expliciete sex en vertederende momenten zorgde in het begin wel voor wijd opengesperde ogen maar het wende snel en het stond absoluut niet in de weg van de uitstekend neergezette personages. Een moedige en op momenten hilarische film die ook zonder al te veel herkenning indruk maakt.

****


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 15 posts ] 


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2011 phpBB Group
Theme created by CC Baxter