Logo

It is currently 20 Nov 2017, 03:45



Post new topic Reply to topic  [ 11 posts ] 
Author Message
  V for Vendetta (2005)
29 Mar 2006, 01:01 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
V for Vendetta (McTeigue, 2005). De thematische vergelijking met een film als ‘Brazil’ en zelfs ‘A Clockwork Orange’ ligt uiteraard zeer voor de hand en het niveau van die films haalt ‘V for Vendetta’ niet (maar dat is ook vrijwel onmogelijk). Toch kan deze film meer dan op eigen benen staan, sterker nog het is gewoon een zeer sterke film. Geschreven door de Matrix broertjes, die de regie uitbesteed hebben aan hun assistent-regisseur McTeigue en godzijdank een enorme verbetering ten opzichte van die laatste twee Matrix delen. Vergelijking met de Matrix zijn qua verhaal snel getrokken in de sombere toekomstvisie met een Big Brother-achtige regering, maar daar houden de vergelijkingen redelijk op (afgezien van een Matrix-achtige slowmo die gek genoeg nog werkt ook hier). De Wachowski’s laten hun irritante filosofie van de koude grond hier gelukkig achterwege en weten ook de over-the-top scènes die hun laatste twee films zo plaagden nagenoeg achterwege te laten. Het resultaat is een uiterst lekkere film, met een uitstekende balans en een mooie boodschap die er nergens wordt ingeramd. Het is een vurig pleidooi voor de waardigheid van ieder mens, de vrijheid van meningsuiting en de acceptatie van mensen met een andere seksuele geaardheid, geloofsovertuiging of andersoortige ‘afwijking’, zonder prekerig te worden. De film begint zeer fraai met een parallelmontage die op prettige wijze vooruit loopt op de rest van de film, een parallel die helaas op het moment dat [spoiler] Portman de transformatie ondergaat die V ook ondergaan heeft [/spoiler] iets te nadrukkelijk wordt gemaakt wat niet had gehoeven. Verder niets dan lof voor Hugo Weaving (wiens stem altijd al interessanter is geweest dan zijn gezicht), Natalie Portman en het gebruik van de ultieme revolutiemuziek (Tschaikovsky’s bombastische maar o zo mooie ‘Ouverture 1812’). Zeker als je deze muziek in IMAX dwars door je lichaam voelt denderen, is het effect nog mooier (als ik ‘2001: a Space Odyssey’ nog eens in IMAX kan zien en Ligeti door mijn lichaam heb voelen dreunen, kan ik vredig sterven). En het gebruik van een nummer van Anthony & The Johnsons scoort ook punten. Al met al is ‘V for Vendetta’ gewoon een van de beste blockbusters van de afgelopen tijd.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
31 Mar 2006, 19:44 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 4
V for Vendetta ook gezien en ik vond het niet zo denderend eigenlijk. It's a messy bag. De inhoud is met momenten sterk, maar alles samen is het gewoon langdradig en incoherent. De regie kon veel stijlvoller en de sets zijn nogal goedkoop en smaakloos. Men wist precies niet welke look & feel men de film wilde geven. Enkel de actie scenes waren stijlvol, maar ze waren niet frequent genoeg, en meer als een blockbuster actiefilm is dit niet. Gemiste kans... first post ! :)


Top
Offline Profile  
 
 
01 Apr 2006, 13:36 

Joined: 2006
Posts: 617
Ik vond dit wel een geslaagde film. Het is vooral mooi hoe ze V hebben overgebracht, want dat is natuurlijk een figuur die totaal geen gezichtsexpressie in zich heeft. Maar juist door de stem van Weaving en gewoon zijn hele mysterieuze uiterlijk werkte dit prima.

En in tegenstelling tot jagwire vond ik alles wel mooi opgaan in de sets. Dat 'goedkope en smakeloze' zit hem denk ik meer in de adaptatie van de comic. Doordat ze de nadruk echt leggen op de figuren in het midden van het filmframe en daardoor soms niet wisten wat ze met de ruimte aan de zijkanten aan moesten. Het viel mij heel soms ook op, maar echt storend werd het nooit, omdat het gewoon goed paste in de gehele 'look & feel' die mij gewoon wel overkwam.

En ja, de altijd knappe Natalie Portman gaat nooit vervelen en daarom vond ik de actieloze scenes best goed overkomen.

Alleen dat stukje met die televisiebaas: [spoiler] Als die gast die thuis een Koran heeft liggen de dictator belachelijk gaat maken in zijn TV-show. Ik bedoel, dat zag er echt ongelofelijk idioot uit. Dat leek bijna een betoog voor goede overheidscontrole op TV-shows..... :lol: [/spoiler]


Top
Offline Profile  
 
 
01 Apr 2006, 20:40 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Vincent wrote:
Alleen dat stukje met die televisiebaas: [spoiler] Als die gast die thuis een Koran heeft liggen de dictator belachelijk gaat maken in zijn TV-show. Ik bedoel, dat zag er echt ongelofelijk idioot uit. Dat leek bijna een betoog voor goede overheidscontrole op TV-shows..... :lol: [/spoiler]

Die TV baas was gewoon een relnicht pur sang :wink: Moet overigens zeggen dat ze zijn homoseksualiteit redelijk subtiel overbrachten, zo subtiel zelfs dat ik denk dat veel mensen dit helemaal niet meegekregen hebben.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
15 Apr 2006, 00:02 

Joined: 2006
Posts: 117
V for Vendetta - James McTeigue (2005)

'Wat had 'V for Vendetta' subliem kunnen zijn in de handen van een goed cineast!' Dat is de gedachte die bij mij overheerst na het aanschouwen van James McTeigues debuutfilm. Nee, 'V for Vendetta' is absoluut niet slecht en is gemaakt met de juiste bedoelingen, maar het had meer, zoveel meer kunnen zijn. Nu is 'V for Vendetta' gewoon goed.

Simplistisch gesteld kan ik zeggen dat een combinatie van 'Batman Begins' met 'V for Vendetta' mogelijk een ultieme blockbuster had kunnen opleveren. Nolan is een beter cineast, zijn film is qua stijl en als eindgeheel stukken beter, maar inhoudelijk is 'V for Vendetta' ijzersterk, of beter gezegd, inhoudelijk had 'V for Vendetta' stukken beter kunnen zijn.

Laat mij beginnen met de aspecten te beschrijven die ik minder geslaagd of gewoon slecht vond. Ten eerste het nogal onevenwichtige scenario, dat vooral het eerste uur hoogst problematisch geschreven is. Zonder enige inleiding begint McTeigue met een explosief hoogtepunt, waar we als kijker geen touw aan kunnen vastknopen en er daarom ook weinig plezier aan kunnen beleven. In plaats van zijn verhaal, zijn personages en zijn situatie goed en origineel in te leiden, plaatst McTeague ons onmiddelijk in de actie, en dit is een heel ongelukkige keuze, gezien de nodige expositie ons na dit hoogtepunt eveneens onthouden wordt. Vergelijk een (mainstream narratieve) film met een kaartenhuis: als de basis niet goed is, stort het hele huisje in elkaar. En de basis is, zoals aangegeven, niet goed. We kennen de situatie niet, we kennen de personages niet, waardoor alles wat ons het eerste uur gepresenteerd wordt, vrij nutteloos en soms irritant overkomt. Als de personages dan enige emoties proberen te tonen, of de personages enige diepgang, komt dit dan ook regelmatig tenenkrommend over, wat zich uit in de acteerprestaties. Dieptepunt is het moment waarop Nathalie Portman wakker wordt en het klassieke zinnetjes 'Why did I do this?' uitschreeuwt. Een tenenkrommende scène, want niemand weet het: de kijker niet, het personage niet, de acteur niet, en de cineast misschien ook wel niet. In een David Lynch film is dit (de laatste persoon natuurlijk niet meegerekend) vrij normaal, maar in een mainstream blockbuster werkt het gewoon niet. Je mist alle achtergrondinformatie, en na een half uur - drie kwartier zat ik me dan ook af te vragen hoe lang dit filmpje nog zou gaan duren.
Tweede punt van kritiek is het personage van Nathalie Portman. Jammerlijk genoeg wordt haar rol beperkt tot dat van een passief, onderdanig liefje. Als je hoofdpersonage een vrouw is, verwacht je anno 2006 toch wel iets anders dan een passief personage. Bovendien maakt de slechte uitwerking van haar personage in het eerste uur van de film enige identificatie onmogelijk. Een gemiste kans.
Derde punt van kritiek zijn de stylistische keuzes gedurende het eerste uur van de film. De parallelmontages wisten mij in het eerste uur niet te overtuigen, en cinematografisch vond ik de film in dit uur ook vrij oninteressant, op een aantal uitzonderingen na. Een beperkt budget zal hier waarschijnlijk een rol in hebben gespeeld, maar het had toch allemaal wel iets inventiever gekund. De standaard en weinig bijzonder in beeld gebrachte actiescenes illustreren dit, al is het wel een verademing om eens een blockbuster te zien waarin de actie eigenlijk niet meer dan een voetnoot is.

Dat brengt bij dan ook bij de positieve kwaliteiten, die deze film wel degelijk bezit. Het is U misschien al opgevallen dat ik het bij de negatieve punten vaak over 'het eerste uur' had. Dit klopt inderdaad, want na het eerste uur - op het moment van de executie van de vrouwelijke dokter om precies te zijn - vindt er een haast magische omwenteling plaats. Na (ongeveer) één uur begint de film pas echt op gang te komen, of beter gesteld, na één uur begint er een compleet nieuwe film. Eindelijk krijgen we enige uitleg over de motivatie van de personages, waardoor we eindelijk hun persoonlijkheid en motivatie kunnen begrijpen. McTeague is na zijn mislukte opbouw echter genoodzaakt dit in talrijke en meestal ongelukkige flashbacks te vertellen, maar de film komt in ieder geval van de grond: het verhaal gaat de kijker steeds meer aangrijpen, wordt interessanter en overtuigender, en de sfeer komt er goed in te zitten.
En de inhoudelijke intenties van de makers vormen dan ook het grote pluspunt van deze film. Hoewel het concept vrij voor de hand liggend is, weten de makers er toch een geweldige parallelle samenleving van te maken. Alle vormen van machtsmisbruik en (media)manipulatie komen aan bod, en de film begint het tweede uur dan ook eindelijk te prikkelen. Soms worden er iets teveel zaken te geforceerd bijgesleurd - de immer genietbare Stehpen Fry als een ondrukte homo werd goed en 'subtiel' gebracht, maar de daaropvolgende expliciete ondrukking van lesbiennes voelde geforceerd aan - maar goed, dat mag de pret niet drukken. De huidige trend volgend durft deze blockbuster eveneens belangrijke zaken aan te kaarten op een interessante en vrij originele manier, al had het onder een goed cineast waarschijnlijk nog interessanter, completer en beter kunnen zijn.
De acteerprestaties worden het tweede uur eveneens een stuk aangenamer. Wat Weaving zuiver met zijn stem aan emoties en gedachtes weergeeft, is indrukwekkend, en de immer onderschatte John Hurt leeft zich zichtbaar vol genot uit in zijn rol van dictator, en wij genieten met hem mee. En ja, zelfs Nathalie Portmans personage krijgt toch die uitwerking die we nodig hebben om haar toch iets meer te gaan apprecieren. Door de compleet mislukte opbouw voelt de romance geforceerd, afstandelijk en soms zelfs idioot aan, maar goed, dat kunnen we nog voor lief nemen. En in tegenstelling tot het eerste uur gaat de film er stylistisch ook op vooruit. De sfeer wordt beter overgebracht, de cinematografie zit beter en inventiever in elkaar en de laatste actiesène werkt, ondanks het inmiddels standaard 'bullit-effect', uitstekend. Op het einde van de film worden we ook nog eens getrakteerd op een werkelijk fantastische parallelmontage die me een waar kippevelmoment bezorgde. En kippevel werd opnieuw opgewekt op het moment dat de film zijn heerlijk anarchistische climax bereikt, wat als een moedige keuze beschouwd mag worden. Deze climax wordt ondersteund door Tschaikovsky's immer magistrale en immer kippevel opwekkende 'Ouverture 1812', al was het wel weer jammer om te horen dat Tschaikovsky's schitterende compositie wordt overrompeld door luide explosies - een Kubrick zal je op dergelijke 'blasfemie' niet betrappen - maar goed, je kunt niet alles hebben.

Kortom, 'V for Vendetta' is vooral onevenwichtig. Een rommelig mislukt eerste uur en een uitstekend tweede uur, dat subliem had kunnen zijn indien ze de opbouw van de film niet zo dramatisch verpest hadden. Inhoudelijk is deze blockbuster sterk, en ondanks dat de irritante 'Matrix-filosofie' hier gelukkig achterwege blijft, had er onder een goed cineast toch veel meer had ingezeten. McTeagues regiedebuut mag er dus absoluut zijn, maar waar 'V for Vendetta' één van de ultieme (moderne) blockbusters/comickbook-verfilmingen had kunnen en misschien wel had moeten worden, is het eindresultaat nu gewoon goed. Niet meer, maar ook niet minder.

7,5/10

_________________
YMDB - Mijn Top 20

I wouldn't take the advice of a lot of so-called critics on how to shoot a close-up of a teapot.
David Lean


Top
Offline Profile  
 
 
15 Apr 2006, 03:27 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Wat een waardeloze recensie. Bondig zijn is ook een kunst :roll:

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
01 Jun 2006, 09:59 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
Gisterenavond op de valreep nog gezien (vandaag uit de Amsterdamse bioscopen verdwenen), maar wat een tegenvaller! Langdradig, slap vormgegeven en naar het einde toe zelfs knap irritant. Welke malloot heeft bedacht dat het hoofdpersonage gedurende de hele film een expressieloos masker moet dragen? Wat zijn dat voor een onmogelijke allitererende dialogen die onze held -met name in zijn eerste scènes- moet opdreunen? Zal ongetwijfeld goed werken in een stripverhaal, pardon 'graphic novel', maar een film vraagt om andere, meer visuele vertelmiddelen.
De ontwikkeling die Nathalie Portman doormaakt is behoorlijk ongeloofwaardig, het idee dat in een dergelijke dictatuur een televisiepresentator de dictator op deze manier belachelijk kan maken is ondenkbaar, het idee dat diezelfde presentator denkt dat hij daarmee weg kan komen volslagen ridicuul.
Zo kunnen we nog wel even doorgaan. Ik begin onderhand ernstig te twijfelen aan de geestelijke vermogens van sommige recensenten hier.

Quote:
Moet overigens zeggen dat ze zijn homoseksualiteit redelijk subtiel overbrachten, zo subtiel zelfs dat ik denk dat veel mensen dit helemaal niet meegekregen hebben.


Hoezo subtiel?: hij zegt gewoon in een dialoog dat hij niet op meisjes valt, maar dat hij dat in zijn functie als tv-personality moet faken. Kan niet veel explicieter dacht ik.


Top
Offline Profile  
 
 
01 Jun 2006, 12:26 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Indy Goes Bananas wrote:
Zo kunnen we nog wel even doorgaan. Ik begin onderhand ernstig te twijfelen aan de geestelijke vermogens van sommige recensenten hier.

Och, och, och, wat zijn we weer origineel :roll:

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
01 Jun 2006, 13:42 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
...maar wel bondig!


Top
Offline Profile  
 
 
24 Jun 2006, 23:29 

Joined: 2006
Posts: 5
Ik heb de film ook pas gezien. Wat mij erg opvalt is dat veel nieuwe films in de trailers altijd mooier overkomen dan ze zijn. Dat had ik dus ook met V for Vendetta. Het eerste gedeelte vond ik slechter als het tweede gedeelte (zoals spielberg_rules al omschreef). Alleen de film in zijn geheel vond ik nogal rommelig, beetje onbegrijpelijk en ook het idealistische gedachtengoed vond ik nogal onwerkelijk en niet "pakkend"
Leuk om een keer gezien te hebben, maar meer ook niet.


Top
Offline Profile  
 
 
12 Sep 2006, 22:23 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 3812
Aardig vermaak voor een keertje maar had er toch wel meer van verwacht. Kan het niet beter verwoorden dan deze man van de BBC:

"From the makers of The Matrix... Starring Natalie Portman of Star Wars... Adapted from Alan Moore’s genius graphic novel... V For Vendetta is... a bit of a mess. Portman is Evey, a young woman drawn into the dangerous world of V - a masked freedom fighter/terrorist trying to bring down a fascist government in futuristic Britain. There are a lot of ideas here - and two impressive set-pieces - but while it may provoke thought, it rarely thrills or engages as a story.

Moore’s comic was written in the 80s as a reaction to Thatcherite Britain. Gripping and provocative, it presented a bleak vision of the future which bordered on prophetic. The changes made in the Wachowski brothers' adaptation (such as Evey’s overwrought backstory) will irritate some, but the major problem is that while having a masked (anti-)hero works on the page, it’s isolating on screen. Director James McTeigue rarely frames V with any imagination and his scenes, which need to bristle with emotion and wit, are static (it’s pretty much a voiceover gig for Hugo Weaving, The Matrix’s Agent Smith). You’re hard-pressed to give a damn about the man, while the majority of Portman’s energy is devoted to wrestling with an English accent (she loses).

There is also little sense of place or atmosphere or the grubby Britishness of the comic. The 'domino' montage is exhilarating and the ending does have an emotional charge - particularly if you feel disillusioned by our current political leaders - but once the pyrotechnics have faded way, you’re left with emptiness."
Image
- Andy Jacobs

2 sterren vind ik wel wat karig, ik geef er 3.


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 11 posts ] 


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2011 phpBB Group
Theme created by CC Baxter