Logo

It is currently 19 Nov 2017, 16:20



Post new topic Reply to topic  [ 27 posts ]  Go to page 1, 2  Next
Author Message
  Brokeback Mountain (2005)
15 Feb 2006, 02:53 

Joined: 2006
Posts: 145
BROKEBACK MOUNTAIN (Lee, 2005)
Deze film is gemaakt om Oscars te vangen (misschien sec, misschien niet ;)); sterk acteerwerk, quasi-controverse en een mogelijkheid voor de A.M.P.A.S. om voor eens en voor altijd duidelijk te maken aan de wereld dat homoseksualiteit gewoon lekker mag. Nou is dat (van die Oscars) niet altijd erg (It happened one night, The silence of the lambs, Lawrence of Arabia e.a.), maar ik heb op Brokeback Mountain helaas wel het één en ander aan te merken.
De film begint gevaarlijk. Veel te confident zet Lee het begin erg dik aan; met van meet af aan suggestieve blikken en seksuele mise-en-scène. De belachelijke muziek in deze film helpt ook al niet echt en toen Jake en Heath gedragen door die banjo uit de hel schaapjes gingen hoeden vreesde ik het ergste. Dit kon toch niet zo doorgaan de hele film lang? Gelukkig groeit de kijker wat in de film en gaat dat schmalzerige veel minder irriteren of zich manifesteren dan in het begin. Nu ik dit zo opschrijf, lief dagboek, bedenk ik me dat het eigenlijk helemaal niet zo’n uitstekende film is. Het is meer zo dat het feit dat twee knuffelende homo’s heel vanzelfsprekend gebracht wordt (geloof me: er is voor mij niets romantisch aan MTV’s Dismissed) waarschijnlijk als sterkste punt wordt herkend ([i]â€


Top
Offline Profile  
 
 
18 Feb 2006, 12:37 

Joined: 2006
Posts: 617
Ik vond dit ook geen superfilm, gewoon een redelijk onderhoudend drama over twee verliefde mannen.

Misschien is het zo dat we in Nederland wonen en dat het onderscheid tussen homo/hetero -mij in ieder geval- niet echt bezig houdt. En wat blijft er na die controverse nog over? Zoals jij al aangaf zaten er enkele leuke shotjes in, maar verhaaltechnisch vond ik het allemaal net iets te snel gaan. Een paar geile blikken over en weer en voordat je het weet liggen ze in die tent de rollebollen.

Sowieso was het allemaal nogal suggestief. Ik doel hierme op de flashbacks van Ennis die respectievelijk terugdenkt:

Quote:

- aan een 'potentiele homo' die aan zijn klokkenspel is voortgetrokken door de straat en dat hij het resultaat moest aanschouwen.
- aan Jack. Dus bij 'de plotwending' hoe hij heel suggestief ging denken wat er gebeurd zou kunnen zijn.


Uiteraard straalt dit hun angsten voor hun geaardheid uit, maar het lag er allemaal iets te dik boven op. Het ging voor mij te snel, zodat ik ook niet echt kon meeleven met hun problematiek. Ja, vanuit vrouwelijks oogpunt wel. Want in essentie zijn het mannen die vreemgaan, maar wel gewoon een vrouw hebben thuiszitten. Dus juist dat vrouwelijke perspectief in de film vond ik interessant. En dat vond ik een van de goede punten van de film. Moet je (als vrouw dan) het goedkeuren dat ze vreemdgaan? Maar aan de andere kant is er wel wat voor te zeggen (haat tegen homo's daar).

Het is dus wel een interessante film geworden, maar wellicht heb ik mijn verwachtingen te hoog gelegd. Zo'n onderwerp trekt toch aandacht, maar als deze film over 10 jaar zou zijn gemaakt? Dan denk ik niet dat die zo goed was ontvangen.


Top
Offline Profile  
 
 
21 Feb 2006, 23:20 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
OK, ik zal het maar meteen toegeven: ik ging zwaar bevooroordeeld in de zaal zitten. Dit was een film waar ik al zo’n beetje drie jaar naar uitkeek, maar door allerlei zeer negatieve reacties van mensen wiens mening ik hoog aansla, was al mijn hoop verloren gegaan. Helaas werden ook al mijn vooroordelen bevestigd: dit is een hoogst problematische film. Natuurlijk, als homo kan ik nimmer objectief naar deze film kijken en mijn kijk op zaken is sowieso anders dan die van de gemiddelde hetero, maar als homo vond ik dit allemaal redelijk gruwelijk.

Laten we met het positieve beginnen: de twee leads, Jake en Heath. Beide prima acteurs die ook hier hun beste beentje voortzetten en bepaalde scènes redden van een gewisse dood. Toch sprong nergens de vonk over tussen deze twee beefcakes, maar dat lag niet zozeer aan hen denk ik. Hier komen we later nog op.

Het verhaal is ook niet eens het grote euvel, want dit is in beginsel een interessant verhaal. Het is echter de wijze waarop Ang Lee met zijn materiaal omgaat die de film de das om doet. Allereerst is er Lee’s visuele stijl: werkelijk totaal nietszeggend. In het begin van de film plamuurt Lee het geheel nog vol met een soort Bos Ross-achtige natuurtaferelen. Nu kun je veel van ome Bob zeggen, maar met kunst heeft het allemaal weinig te maken. Echter, de rest van de film bevat helemaal geen enkel interessant shot, het is allemaal poeslief en voortkabbelend, zonder iets te kunnen zeggen. De problemen houden daar echter niet op. Want het allergrootste punt is toch wel dat Ang Lee zich totaal niet op zijn gemak lijkt te voelen met zijn materiaal. Ang houdt niet zo van homo’s. Sterker nog, het lijkt er sterk op dat Ang van mening is dat homo’s maar ziekelijke mannetjes zijn die lijden aan een aandoening. De paar obligate vrijscènes tussen de twee knullen worden volledig passieloos in beeld gebracht en ook nog eens met zoveel mogelijk discretie. Ang kleurt namelijk nooit buiten de lijntjes. En ook hier niet. Gelukkig weten Heath en Jake nog iets van passie naar het scherm te brengen, anders was het helemaal een bloedeloze vertoning geworden. Er is welgeteld een scène waarin de twee knullen ongebreideld anale seks hebben en dat is meteen een walgelijke scène, beledigend zelfs. Want nadat de twee zichzelf hebben laten gaan in die nare ziekte die homoseksualiteit heet krijgen we doodleuk een shot van een dood schaap. Omdat de twee meer aandacht aan zichzelf besteedden dan aan de schapen die ze moesten hoeden, is een van de schapen ten prooi gevallen aan een coyote. Dit expliciete verband dat Ang legt tussen anale seks en de dood is typerend voor de gehele achterwaartse koers die deze film vaart. Nu is Hollywood en seksualiteit altijd als vuur en water geweest natuurlijk, maar zo bont als deze film het maakt in ideologische achteruitgang is bijna niet te geloven. Het is in dit verband ook typerend voor de ultieme paradox van deze film: hij wordt overal geadverteerd als gayfilm, maar Ang Lee kan niet vaak genoeg benadrukken dat het ‘gewoon een universeel liefdesverhaal is’, waarbij hij de specifieke kenmerken van homoseksualiteit en de maatschappelijke homofobie (iets waar het oorspronkelijke verhaal toch nadrukkelijk over gaat) voor het gemak uit het oog verliest. Voorstanders zeggen dan dat het juist goed is dat Lee geen verschil maakt tussen hetero’s en homo’s (we zijn tenslotte toch allemaal mensen en het zou allemaal geen probleem moeten zijn) en dat Lee’s ‘keuze’ (ik blijf erbij dat Ang Lee zich gewoon niet op zijn gemak voelt met het thema homoseksualiteit) de acceptatie van homo’s juist zou bevorderen. Ik vrees dat deze film exact het tegenovergestelde in de hand werkt, want niet alleen wordt de specifieke aard van homoseksualiteit hiermee genegeerd, ook gaat 30 jaar homorechten activisme op de schopstoel: gaybashing en homofobie zijn in Amerika nog dagelijkse schering en inslag, maar Lee weigert dit te onderkennen met zijn veralgemenisering.

En dan komen we bij nog een problematisch punt: deze film wordt nu gehyped bij het leven en heel veel mensen zien deze film. Natuurlijk is het goed dat veel mensen nu met een gayfilm ‘geconfronteerd’ worden, maar het grote nadeel wat hier aan kleeft is het feit dat er ontzettend veel hele goede gayfilms zijn, die wel een eerlijke portrettering van homoseksualiteit bewerkstelligen die echter niet gezien worden door mensen. Deze films worden gemaakt in de marge, (vaak) door homoseksuele regisseurs en benaderen het onderwerp met meer oprechtheid en openlijkheid dan Ang Lee ooit zou kunnen. Als deze film een opening zou zijn voor die andere films, zou dat een mooie zaak zijn, maar ik denk dat we veilig kunnen aannemen dat dat niet het geval zal zijn. Na deze film gaan mensen echt niet andere gayfilms proberen te kijken (want dat is nog nooit het geval geweest in de geschiedenis), waardoor die films nog steeds ongezien blijven. ‘Brokeback Mountain’ is dan voor iedereen het idee van een gayfilm (net zoals ‘Philadelphia’ dat voor heel veel mensen is, terwijl die film bijna homofobisch te noemen is), waardoor de echte, oprechte gayfilms in dezelfde obscuriteit blijven verkeren als ze nu doen.

En natuurlijk gaat deze film Oscars binnenslepen bij de vleet. Want dan kan Hollywood zichzelf weer op de borst kloppen dat ze dit nobele onderwerp toch maar mooi weer aangesneden hebben en kan Hollywood niet meer ervan beticht worden homoseksualiteit niet te behandelen. Terwijl ‘Rebel without a Cause’ vele malen progressiever is als het gaat om homo’s dan heel 'Brokeback Mountain’ bij elkaar. En die briljante film is toch echt al meer dan 50 jaar oud. Zover zijn we dus gekomen in 50 jaar tijd. Geen stap verder. De status quo blijft gehandhaafd. Het is een harde en treurige conclusie.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
22 Feb 2006, 12:24 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
Tjonge jonge, wat een hoop negatieve opmerkingen allemaal.

--Spoiler-alert--

Ik heb de film gisteren gezien en ben nog steeds zeer onder de indruk.
Van beide mannelijke hoofdrolspelers (vooral Heath Ledger, denk er nu sterk over om toch ook Casanova maar te gaan bekijken), maar ook van de twee actrices die hun echtgenotes speelden. Daar zit een deel van het grote drama van de film: twee mannen die een 'normaal' familieleven leiden, maar ondertussen verlangen naar een 'geheim', 'verboden', 'gevaarlijk' ander leven. Het contrast tussen de verstikkende scènes in het gezin en de scènes in de vrije natuur, als de twee mannen samen zijn, is groot. Freud zou hier ongetwijfeld weer beginnen over 'castrerende vrouwen', waar tegenover dan het ongebonden, mannelijke leven als cowboy in de natuur als ideaal wordt gezet. Let wat dat betreft ook even op die scène met die constant doorkwebbelende vrouw met wie Jack op een gegeven moment danst, of op de scène waarin een kalkoen wordt aangesneden met een electrische mes. Prachtig!

Wat mij vooral trof is de breedte en diepte van het verhaal. Het gaat dus niet om twee jongens die elkaar tijdens het schapen hoeden in een dronken bui een keer bespringen (ik kan me voorstellen dat een homoseksuele kijker dit een beledigende scène vindt), maar om alles wat daarna komt: een verhaal dat zich over twintig jaar uitstrekt. Hoezo geen passie? In de scène dat de twee jongens elkaar na jaren voor eerst weer zien, vreten ze elkaar zowat op (en toevallig ziet Ennis' vrouw dat dan ook). Hoezo komt de maatschappelijke homofobie niet aan de orde? Het is duidelijk dat Ennis niet echt durft toe te geven aan zijn gevoelens voor Jack vanwege die maatschappelijke homofobie (een gruwelijke flashback naar zijn kindertijd, maar ook de flitsen in zijn hoofd als hij hoort van Jacks dood: of dat nu wel of niet de werkelijke manier is waarop Jack is omgekomen). Vergeet niet dat het verhaal zich afspeelt tussen 1963 en het midden van de jaren tachtig. Sterk ook die scène waarin Ennis de ouders van Jack bezoekt: de 'wetende' moeder, de afwijzende vader, de tussen neus en lippen door gemelde boodschap dat er behalve Ennis nog een andere man was met wie Jack dacht over een nieuw leven...

Ik heb aardig wat gay-films gezien en inderdaad zijn die films explicieter, opener over de 'specifieke kenmerken van homoseksualiteit' (wat Maikel daar ook precies mee bedoelt) en vanuit een queer-perspectief in die zin misschien 'beter' dan Brokeback Mountain, maar het specifieke verhaal dat de film vertelt over deze twee mannen in deze setting vond ik in elk geval zeer indrukwekkend.


Top
Offline Profile  
 
 
22 Feb 2006, 13:45 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Indy Goes Bananas wrote:
Tjonge jonge, wat een hoop negatieve opmerkingen allemaal.

--Spoiler-alert--

Ik heb de film gisteren gezien en ben nog steeds zeer onder de indruk.
Van beide mannelijke hoofdrolspelers (vooral Heath Ledger, denk er nu sterk over om toch ook Casanova maar te gaan bekijken), maar ook van de twee actrices die hun echtgenotes speelden. Daar zit een deel van het grote drama van de film: twee mannen die een 'normaal' familieleven leiden, maar ondertussen verlangen naar een 'geheim', 'verboden', 'gevaarlijk' ander leven. Het contrast tussen de verstikkende scènes in het gezin en de scènes in de vrije natuur, als de twee mannen samen zijn, is groot. Freud zou hier ongetwijfeld weer beginnen over 'castrerende vrouwen', waar tegenover dan het ongebonden, mannelijke leven als cowboy in de natuur als ideaal wordt gezet. Let wat dat betreft ook even op die scène met die constant doorkwebbelende vrouw met wie Jack op een gegeven moment danst, of op de scène waarin een kalkoen wordt aangesneden met een electrische mes. Prachtig!

Wat mij vooral trof is de breedte en diepte van het verhaal. Het gaat dus niet om twee jongens die elkaar tijdens het schapen hoeden in een dronken bui een keer bespringen (ik kan me voorstellen dat een homoseksuele kijker dit een beledigende scène vindt), maar om alles wat daarna komt: een verhaal dat zich over twintig jaar uitstrekt. Hoezo geen passie? In de scène dat de twee jongens elkaar na jaren voor eerst weer zien, vreten ze elkaar zowat op (en toevallig ziet Ennis' vrouw dat dan ook). Hoezo komt de maatschappelijke homofobie niet aan de orde? Het is duidelijk dat Ennis niet echt durft toe te geven aan zijn gevoelens voor Jack vanwege die maatschappelijke homofobie (een gruwelijke flashback naar zijn kindertijd, maar ook de flitsen in zijn hoofd als hij hoort van Jacks dood: of dat nu wel of niet de werkelijke manier is waarop Jack is omgekomen). Vergeet niet dat het verhaal zich afspeelt tussen 1963 en het midden van de jaren tachtig. Sterk ook die scène waarin Ennis de ouders van Jack bezoekt: de 'wetende' moeder, de afwijzende vader, de tussen neus en lippen door gemelde boodschap dat er behalve Ennis nog een andere man was met wie Jack dacht over een nieuw leven...

Ik heb aardig wat gay-films gezien en inderdaad zijn die films explicieter, opener over de 'specifieke kenmerken van homoseksualiteit' (wat Maikel daar ook precies mee bedoelt) en vanuit een queer-perspectief in die zin misschien 'beter' dan Brokeback Mountain, maar het specifieke verhaal dat de film vertelt over deze twee mannen in deze setting vond ik in elk geval zeer indrukwekkend.

Totdat je bedenkt dat het oorspronkelijke verhaal waar deze film op gebaseerd is zich concentreert op de dood van Matthew Shepard, een van Amerika's meest 'beroemde' slachtoffers van gaybashing. Dit wordt door de film vrijwel volledig genegeerd. Ja, er zijn een of twee (mogelijke) verwijzingen, maar daar houdt het mee op. Daarmee doet deze film exact hetzelfde als de hele Amerikaanse maatschappij: dagelijks worden vele homo's in elkaar geramd, maar de maatschappij neemt het ter kennisgeving aan en doet er vervolgens niets aan. En dat gebeurt al meer dan 30 jaar zo. Door het idee (veel te) subtiel te brengen verdwijnt de hele angel uit het verhaal.

Wat ik bedoel met de 'specifieke kenmerken van homoseksualiteit' is in dit verband heel simpel: de maatschappelijke intolerantie van homoseksualiteit, iets wat in de periode waarin deze film zich afspeelt helemaal aan de orde was. Hoe kan Ang Lee dan in vredesnaam verkondigen dat deze film over een 'universele liefde' gaat? Het gaat niet om een universele liefde, maar over de liefde tussen twee jongens, iets wat de maatschappij niet accepteert. En doordat Ang Lee weigert dit te accepteren, krijg je een film die totaal niet achter zijn verhaal staat, iets wat door de hele film heen steeds weer duidelijk wordt in kleine details die hetero's wellicht niet zullen opvallen. Dat is het grote probleem: deze film weigert homoseksualiteit te accepteren en verbloemt het met het idee van een universele liefde. Als dat niet gruwelijk is dan weet ik het niet meer.

En ik heb het niet zozeer over expliciete scenes. Ik heb het over een oprechte portrettering van gays. Dat levert deze film *nergens*. Dit is een homofilm, gemaakt voor en door hetero's. En ook nog eens een beledigende film. Wat mensen uit deze film kunnen halen is mij een volslagen raadsel.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
22 Feb 2006, 18:35 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
Quote:
Het gaat niet om een universele liefde, maar over de liefde tussen twee jongens, iets wat de maatschappij niet accepteert.


Dat is helemaal waar, en dat is ook precies wat ik dus wel mooi vond aan deze film. Wat Ang Lee verder allemaal verkondigt in de media zal mij verder worst zijn. Ik maak dagelijks mee dat filmmakers geen idee hebben wat hun film eigenlijk vertelt.


Top
Offline Profile  
 
 
24 Feb 2006, 03:28 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Een uitstekende recensie van Noel Vera:



Ik ben het er roerend mee eens natuurlijk.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
24 Feb 2006, 09:54 

Joined: 2006
Posts: 145
maikel_1981 wrote:
Een uitstekende recensie van Noel Vera:



Ik ben het er roerend mee eens natuurlijk.


Hij is wel vol van zichzelf :mrgreen: ;)


Top
Offline Profile  
 
 
24 Feb 2006, 13:37 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Joris van Laarhoven wrote:
maikel_1981 wrote:
Een uitstekende recensie van Noel Vera:



Ik ben het er roerend mee eens natuurlijk.


Hij is wel vol van zichzelf :mrgreen: ;)

Jij schavuit :evil:

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
24 Feb 2006, 15:57 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
Ik begrijp dat het leuk is om je eigen ideeën door een criticus bevestigd te zien, maar zeg niet dat dit een uitstekende recensie is. De voornaamste kritiek is dat de film 'veilig' is en getuigt van 'goede smaak'. Tja, wat verwacht je dan van een miljoenenproductie die in Hollywood is gemaakt? BM is geen homo-pamflet dat uitsluitend voor eigen parochie predikt en moet dus ook niet als zodanig worden beoordeeld. Je kunt de film ook aanvallen op het feit dat er geen autoachtervolgingen in zitten.

Verdere kritiek van Vera is gericht op Ang Lee's 'Crouching Tiger' en dan vooral op het mainstream-succes van die film, waar de hardcore fans van het oorspronkelijke genre van over hun nek gaan. Tja. De vergelijkingen met Hou Hsiao Hsien en Joel Schumacher zijn wel heel erg makkelijk en flauw. En de kritiek dat 'Brokeback Mountain' ons aanmoedigt om de echt bijzondere gayfilms die de afgelopen dertig jaar zijn gemaakt over het hoofd te zien, is natuurlijk volslagen ridicuul. Je kunt voor hetzelfde geld zeggen dat mensen die BM gezien hebben nu misschien ook nieuwsgierig worden naar het werk van Todd Haynes en de vroege films van Gus van Sant. En dat lijkt Vera zelf uiteindelijk ook in te zien:

Quote:
"Brokeback's" not a bad film per se, and if it does further the cause of gay cinema in the United States, then hooray and more power to it, at least in that respect.


Je hebt mij nog niet overtuigd Maikel. Maar ga vooral door met het plaatsen van recensies die je aanspreken.


Top
Offline Profile  
 
 
24 Feb 2006, 15:59 

Joined: 2006
Posts: 145
Indy Goes Bananas wrote:
Ik begrijp dat het leuk is om je eigen ideeën door een criticus bevestigd te zien, maar zeg niet dat dit een uitstekende recensie is. De voornaamste kritiek is dat de film 'veilig' is en getuigt van 'goede smaak'. Tja, wat verwacht je dan van een miljoenenproductie die in Hollywood is gemaakt?


Dus omdat het gebruikelijk is, is het gerechtvaardigd? Dat is net als niet klagen over het feit dat er een autoachtervolging zit in een film die speelt in de prehistorie omdat de regisseur van de film toevallig altijd autoachtervolgingen in zijn films doet.


Top
Offline Profile  
 
 
24 Feb 2006, 16:26 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
De film is veilig en getuigt van goede smaak en is daarom slecht?


Top
Offline Profile  
 
 
24 Feb 2006, 16:28 

Joined: 2006
Posts: 145
Indy Goes Bananas wrote:
De film is veilig en getuigt van goede smaak en is daarom slecht?


Ten eerste is het onderwerp homoseksualiteit in de samenleving (en al helemaal die van 40 jaar geleden) totaal niet veilig. Een veilige film past daar derhalve niet goed bij. Met 'goede smaak' wordt denk ik braafheid, conformisme en politieke correctheid bedoeld.


Top
Offline Profile  
 
 
24 Feb 2006, 17:16 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
Met 'veilig' en 'goede smaak' bedoelt Vera volgens mij dat de film probeert de film niet aanstootgevend te laten zijn voor een mainstreampubliek, dus inderdaad geen expliciete seksscènes, geen verwijtende toon in de richting van de intolerante samenleving. Kennelijk vindt hij (en Joris zegt dat ook) dat een homo-film nooit op die manier 'veilig' mag zijn. Ik denk daar anders over, van mij mag een homo-film meer zijn dan, gechargeerd gezegd, een 'pamflet dat uitsluitend voor eigen parochie predikt'. De consequentie van Vera's redenering is immers dat Hollywood het onderwerp homoseksualiteit niet kan en mag aanraken.

Van mij mag een homo-film ook een klein verhaal vertellen over twee mannen die behalve hun verantwoordelijkheid voor hun gezin ook de gevoelens voor elkaar hebben. Zoals BM dat doet. Jack is daarin uitgesprokener en opener, bezoekt ook homo-prostituté's in Tijuana, Ennis is daarin een stuk geremder, wat overigens helemaal klopt bij zijn gesloten karakter. Mooi dat de film die twee kanten van het onderwerp en de worsteling van Ennis met zijn gevoelens laat zien.

De film laat trouwens wel degelijk zien dat Ennis zich als homoseksueel onveilig voelt in de samenleving van veertig jaar geleden. Sterker nog, die onveiligheid is precies wat hem ervan weerhoudt om toe te geven aan zijn verlangens voor Jack.

Mijn bezwaar tegen de kritiek die ik tot dusverre hier heb gelezen is dat de film vooral wordt afgerekend op wat hij NIET is: het is geen film waarin het onderwerp gay-bashing aan de kaak wordt gesteld, het is geen film die zich primair richt op een gay-publiek, hij is niet gemaakt door een homoseksuele regisseur. Klopt allemaal. En er zitten verdorie ook geen autoachtervolgingen in.
Vervolgens wordt de film bekritiseerd op de marketingstrategie die hem als een 'universeel liefdesverhaal' probeert te verkopen. En hij is gemaakt door een regisseur die eerder een verwaterde variant van het Chinese wuxia pian-genre heeft afgeleverd. Klopt opnieuw. En er zitten nog steeds geen autoachtervolgingen in.
Maar kunnen we het nu ook hebben over wat de film WEL is?


Top
Offline Profile  
 
 
24 Feb 2006, 23:57 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Indy Goes Bananas wrote:
Maar kunnen we het nu ook hebben over wat de film WEL is?
Ja. Ronduit saai. Veel te conformistisch en veilig. Bijna homofobisch. Veel te duidelijk voor een groot publiek gemaakt. Visueel oersaai. Te lang. Gruwelijke muziek die mijn oma nog oubollig zou vinden. En bovenal: oneerlijk tegens zijn hoofdkarakters en hun homoseksualiteit.

En het is absoluut geen onzin om te stellen dat deze film nu alle aandacht naar zich toetrekt ten koste van veel betere en eerlijkere gayfilms. Ja, als deze film er in slaagt om mensen aan films van Van Sant, Araki, Haynes etc, te krijgen dan zou dat heel fijn zijn. Maar dat is nog nooit gebeurd (ook niet na die andere 'briljante' Hollywood gayfilm, 'Philadelphia'), dus waarom nu wel? Ik zie geen enkele reden en ik durf er zelfs mijn maandalaris om te verwedden dat dit gewoon niet zal gaan gebeuren. Diep in je hart weet je ook wel dat dit gewoon niet gaat gebeuren. Dit is ook *exact* wat Noel Vera zegt in de quote die jij aanhaalt.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
25 Feb 2006, 04:01 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Oh help:

http://star-ecentral.com/movies/buzz/bu ... =2/21/2006

De man heeft de smaak te pakken geloof ik. Vooral het zinnetje: “There will probably be sexual scenes but as Ang is behind the camera they will be very tastefully done.' vond ik nogal hilarisch :D

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
25 Feb 2006, 14:58 

Joined: 2006
Posts: 617
maikel_1981 wrote:
Oh help:

http://star-ecentral.com/movies/buzz/bu ... =2/21/2006

De man heeft de smaak te pakken geloof ik. Vooral het zinnetje: “There will probably be sexual scenes but as Ang is behind the camera they will be very tastefully done.' vond ik nogal hilarisch :D


LOL een combinatie van het succes van biopics en zijn film BBM. Of zoals ze het in The Player zouden zeggen: Walk the Line meets Brokeback Mountain :lol: :lol: .


Top
Offline Profile  
 
 
28 Feb 2006, 15:40 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
Quote:
En het is absoluut geen onzin om te stellen dat deze film nu alle aandacht naar zich toetrekt ten koste van veel betere en eerlijkere gayfilms. Ja, als deze film er in slaagt om mensen aan films van Van Sant, Araki, Haynes etc, te krijgen dan zou dat heel fijn zijn. Maar dat is nog nooit gebeurd (ook niet na die andere 'briljante' Hollywood gayfilm, 'Philadelphia'), dus waarom nu wel? Ik zie geen enkele reden en ik durf er zelfs mijn maandalaris om te verwedden dat dit gewoon niet zal gaan gebeuren.


Je kunt er vergif op innemen dat zodra BBM op DVD verschijnt er op al die online-winkels aparte hoekjes zullen verschijnen met prettig geprijsde films uit de 'gay-interest'-hoek. Ongetwijfeld voor velen een mooie manier om het vroege werk van Van Sant, de films van Haynes en Davies, misschien een enkele Jarman en een Araki te leren kennen.
Ik laat je tegen die tijd weten naar welke bankrekening je je maandsalaris kunt overmaken :)

Overigens zie ik wel een enorm verschil tussen 'Philadelphia' en 'Brokeback Mountain', maar dat lijkt me duidelijk.


Top
Offline Profile  
 
 
28 Feb 2006, 21:11 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Indy Goes Bananas wrote:
Overigens zie ik wel een enorm verschil tussen 'Philadelphia' en 'Brokeback Mountain', maar dat lijkt me duidelijk.

Mij is dat iets minder duidelijk. Waar zitten de verschillen zo duidelijk in dan? Het zijn beide risicoloze Hollywood producties die beide niet in staat zijn of durven een gayrelatie op een fatsoenlijke wijze te laten zien omdat beide films algemene vervreemding van het heteropubliek moeten voorkomen.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
01 Mar 2006, 11:47 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
Het is een tijd geleden dat ik 'Philadelphia' gezien heb, maar volgens mij is dat meer een aids-drama dan een film die over een homoseksuele relatie gaat. Sowieso zit in 'Philadelphia' geen enkel moment waarin je voelt dat Tom Hanks en Antonio Banderas (nota bene de held uit enkele vroege Almodovar-films) iets met elkaar hebben. Ik herinner me een feestje waarin beide heren in een hagelwit militair uniform met elkaar dansen op een aria, en misschien een kusje op de wang, maar dat is dan ook alles. Het is voor mij volkomen duidelijk dat de focus van die film meer ligt bij de rechtszaak en het 'probleem' aids, dan bij de relatie tussen die twee mannen.
Dat ligt in BBM wat mij betreft anders. Niet alleen wordt (in)voelbaar gemaakt dat beide mannen diepe gevoelens voor elkaar hebben, ook krijgen die gevoelens een uitlaatklep in enkele (toegegeven 'smaakvolle') scènes waarin ze elkaar kussen, omhelzen en met elkaar vrijen. BBM gaat wat mij betreft over de tragiek van twee mannen die door maatschappelijke druk niet echt voor elkaar durven te kiezen.

Ik betwijfel of we het ooit eens worden over deze film, maar gelukkig hoeft dat ook niet. Voor mij is de fles halfvol, voor jou half leeg.


Top
Offline Profile  
 
 
01 Mar 2006, 20:47 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Indy Goes Bananas wrote:
Ik betwijfel of we het ooit eens worden over deze film, maar gelukkig hoeft dat ook niet. Voor mij is de fles halfvol, voor jou half leeg.

Nou, die fles is bij mij zelfs driekwart leeg vrees ik :wink: Maar gelukkig hoeven we het niet eens te worden inderdaad.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
03 Mar 2006, 13:04 

Joined: 2006
Posts: 117
Brokeback Mountain - Ang Lee (2005)

Ik ga maar direct met de deur in huis vallen: 'Brokeback Mountain' is een meesterwerk en (tot hiertoe) de film van het jaar. Aangezien ik de discussie op dit forum gevolgd heb, ben ik me ervan bewust dat nogal wat mensen het niet met me eens zullen zijn. Lange discussies hebben volgens mij weinig zin. De meningen zijn goed onderbouwd en dus te respecteren, en ook ik zal hieronder een poging tot onderbouwing ondernemen, waaraan volgens mij vrij weinig meer is toe te voegen. Meningen verschillen nu eenmaal, en ze zijn te respecteren indien goed onderbouwd (OPLETTEN VOOR MOGELIJKE SPOILERS)

Ten eerste wil ik iets zeggen over de maatschappelijke funtie van deze film. Ik ben van mening dat deze film wel degelijk een 'eye-opener' wordt/is geworden voor vele mensen. Nederland speelt een voorbeeldfunctie als het gaat om homoseksualiteit (al is het volgens mij ook in Nederland nog niet zoals het hoort), maar we mogen niet vergeten dat Nederland slechts een klein stipje op die hele aardkorst is. Wereldwijd worden homo's is verschillende culturen nog wel degelijk onderdrukt, en voor die culturen is deze film een heel belangrijk statement geworden. Ik hoef er geen tekeningetje bij te maken wat een kritisch en commercieel succesvolle film als deze bijvoorbeeld op de illegale en massale Chinese markt kan teweegbrengen. Ik ga niet meteen beweren dat 'Brokeback Mountain' tot een algemene mentaliteitsverandering zal leiden, maar een 'eye-opener' is het vast en zeker geworden.

Dan de film 'Brokeback Mountain', die ronduit fantastisch is en een dag later nog door mijn hoofd spookt. Superlatieven schieten bijna tekort bij het beschrijven van deze film, maar ik zal toch maar een poging ondernemen.
Ten eerste verdient het scenario, gebaseerd op het befaamde kortverhaal van Annie Proulx, een grote pluim. Prouxl was zelf erg tevreden over Lee's adaptatie, die het verhaal inderdaad naar een hoger niveau tilt. Is Lee's film een 'gay-western'? Ja, in strikte zin natuurlijk wel, want het is een film over cowboys die homo's zijn. Is de film zoveel meer dan alleen een gay-western, zoals de makers zelf frequent benadrukken? Absoluut. 'Brokeback Mountain' is in de eerste plaats een film over liefde en over het onderdrukken van die liefde. Die onderdrukking is tweeledig: ten eerste worden de protagonisten door een conservatieve samenleving onderdrukt en gediscrimineerd, ten tweede onderdrukken de personages, en met name Ennis, hun eigen gevoelens. Het eerste aspect maakt de film nog altijd brandend actueel, het tweede aspect maakt de film bijzonder interessant. Jack en Ennis zijn geen glorieuze 'Marlboro-helden', maar anti-helden. Dit zou ideologisch gezien inderdaad een probleem kunnen vormen. Kunnen vormen, want de personages zijn geen anti-helden omwille van hun liefde voor elkaar, maar omwille van het negeren en onderdrukken van hun eigen gevoelens. Beledigend? In mijn opzicht allerminst, want dan zou je heteroseksuele films als 'Doktor Zhivago' en 'The Bridges of Madison County', die eenzelfde thematiek centraal hebben staan, ook beledigend moeten noemen. En uiteindelijk laat Lee's film zien dat de liefde uiteindelijk elke onderdrukking overwint.
Lee's film is volgens mij dus allerminst problematisch, omdat het een pleidooi is voor een samenleving waarin onderdrukking van liefde en gevoelens uit den boze zijn, of dat nu een homoseksuele of heteroseksuele liefde is. De onderdrukking leidt in 'Brokeback Mountain' immers tot veel ellende, zowel voor de hoofdpersonages als voor hun naaste geliefden. Lee's film onderscheidt zich echter door dit oprecht en nooit moraliserend weer te geven. 'Brokeback Mountain' is één groot pleidooi geworden voor de liefde, en de aard van die liefde maakt helemaal niks uit.
In dat opzicht vond ik de portrettering van Jack en Ennis een ware verademing. In vele hedendaagse mediarepresentaties vinden we de stereotype beelden van homo's terug. De laatste decennia gebeurt dit ook met een vette, zelfbewuste knipoog, met bijvoorbeeld 'Will & Grace' als één van de hoogtepunten (of dieptepunten?). Wat de personages van 'Brokeback Mountain' zo bijzonder maakt is het feit dat ze eigenlijk gewone cowboys zijn, een punt dat al veel werd aangehaald en volgens mij met recht wordt geprezen. Zijn er geen stereotypes in 'Brokeback Moutain'? Jawel, maar niet op basis van seksuele voorkeur. Jack en Ennis zijn gewone, typisch Zuid-Amerikaanse cowboys die zo uit een Marlboro-reclame lijken te komen (vandaar ook de heel zelfbewuste poster van deze film). Persoonlijk vond ik het dan ook een verademing dat er eindelijk eens een representatie is die niet dubbel en dik de nadruk wil leggen op het homoseksuele karakter van z'n personages. En in dit opzicht verdient de film volgens mij dan ook alle lof, in tegenstelling tot een hele hoop van die andere representaties. Ik vond het interessant dat Nicolas Rays 'Rebel Without a Cause'die hier werd aangehaald, een film die ik heel hoog heb zitten, maar is die films niet een stuk problematischer ([spoiler] de homo wordt toch doodgeschoten? [/spoiler])?
Daarom vind ik het ook een ongefundeerde stelling om Ang Lee een homohater te noemen. Lee heeft in Taiwan zijn liefde voor de cinema lange tijd moeten onderdrukken, en in Amerika werd/wordt hij ook altijd als outsider beschouwd. De film zou volgens mij echt problematisch zijn wanneer er in 'the South of the States', in de jaren '60,'70,'80 notabene, twee homo's zonder enige probleem een openlijke relatie zouden kunnen beleven. Zelfs vandaag de dag lijkt dit bijna onmogelijk. Het schaap is natuurlijk een voorafspiegeling van wat er komen gaat, en die ondertoon weet Ang Lee gedurende de hele film voelbaar te maken. Uiteindelijk blijft Ennis zijn gevoelens ontkennen, blijft hij 'in the closet' en blijft 'Brokeback Mountain' slechts een herinnering op een kaart. Vandaar dan ook het doelbewust gekozen eindshot. Meer hoeven we niet te weten, want we weten hoe het met Ennis zal vergaan.
Kortom, ik zie het problematische van deze film niet in. Hij pleit voor een open samenleving waarin iedereen kan liefhebben en waar onderdrukking op basis van seksuele voorkeur uitgesloten moet zijn. Los van dit alles is de film ook in dramatisch opzicht fantastisch geslaagd. De film is oprecht ontroerend, zonder ooit te vervallen is goedkope sentimentaliteit. De film zal nog lang blijven nazinderen.

Het acteerwerk draagt bij aan de kracht van deze film. De acteertalenten zijn aan het doorbreken, want zoals ik al een aantal keer eerder dit jaar heb verteld, leveren de protagonisten ook in deze film een even overdonderende als onverwachte acteerprestatie af. Gyllenhaal is pefect gecast en toont zijn spreidt zijn enorme moed en veelzijdigheid nog maar een ten toon. Hopelijk kan hij deze richting blijven aanhouden. Ledger is de revelatie van de film. In tegenstelling tot Gyllenhaal had Ledger weinig tot geen noemenswaardige vertolkingen op zijn palmares staan. Wat hij in 'Brokeback Mountain' als de in zichzelf gekeerde Ennis presteert, is daarom des te indrukwekkender te noemen. We horen Ennis zelden praten, maar toch weet Ledger elke emotie van de man ongelofelijk mooi en subtiel weer te geven. De cast wordt aangevuld door puike bijrollen, waarbij Michelle Williams als Alma, Ennis'vrouw, de show steelt. Hoewel haar rol vrij beperkt is, weet de haar personage een enorme waardigheid mee te geven. Ook hier vinden we het sterke karakter van Lee's film weer terug, want Lee heeft wel degelijk aandacht voor de verschillende posities, zonder één van de groepen ooit goedkoop te stereotyperen, te marginaliseren, te bekritiseren en te moraliseren. Kortom, grote acteerprestaties, en vooral van de twee protagonisten.

Tenslotte draagt de filmtechnische kant van de film enorm bij tot de kracht ervan. Rodrigo Prieto, die ook al (onder andere) 'Alexander' van een majesteuze cinematografie voorzag, maakt van de film, in samenspel met een ijzersterke production design, een visuele parel. De film ziet er werkelijk fantastisch uit en op zijn sterkste momenten weten Lee en Prieto de meest simpele dingen als een kudde schapen of een vuurwerkspektakel te verheffen tot kunstzinnige poezie. Het shot van Ledger tegen een achtergrond van knallend vuurwerk behoort tot het mooiste en meest ontroerende wat ik in lange tijd gezien heb, en niet alleen omdat het mooi is, maar ook omdat het, door middel van visuele poezie, veel meer weet te vertellen dan woorden ooit zouden kunnen. Prachtig!
De montage en muziek zijn vrij minimalistisch, maar goed, dit is dan ook een mainstreamfilm, en bovendien leent het verhaal zich niet voor bijzondere, stylistische truucjes.

Concluderend, 'Brokeback Mountain' is een absoluut meesterwerk en kan wel eens de film van het jaar zijn/worden. Het is bovendien geweldig om te zien dat de Amerikaanse (mainstream)cinema na een aantal magere jageren in 2005 weer het beste van zichzelf heeft laten zien, en 'Brokeback Mountain' vormt misschien wel het hoogtepunt van die wederopstanding. Het is dan ook het enige waar we die eikel in het Witte Huis dankbaar voor kunnen zijn. 'Brokeback Mountain' is Amerikaanse mainstream op z'n best: subliem geschreven, subliem gemaakt, subliem geacteerd en het heeft bovendien ook nog eens iets te zeggen/te vertellen, waardoor het zoveel meer is geworden dan alleen 'een film'. Als alles zo goed is, mag je spreken van een sublieme regie, en Ang Lee en de zijnen mogen na al hun internationale triomftochten van mij ook wel de Oscars mee naar huis nemen. 'Brokeback Mountain' is nu al een tijdloos meesterwerk dat recht naar het hart gaat, je diep ontroert en je vervolgens niet meer loslaat. Sublieme, meesterlijke cinema!

10/10

_________________
YMDB - Mijn Top 20

I wouldn't take the advice of a lot of so-called critics on how to shoot a close-up of a teapot.
David Lean


Top
Offline Profile  
 
 
09 Mar 2006, 20:32 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 642
Location: Den Haag
Ik heb de film vanmiddag gezien; vond 'm wel goed, 'but it didn't wipe me off my feet'.
Het begin van de film vond ik zeker niet het beste; Jack en Ennis lagen plotseling met elkaar in bed, zonder dat mij duidelijk was dat er wat broeide... Lee had wat meer tijd mogen nemen om de mannen verliefd op elkaar te laten worden. De seksscène - die ik na wat ik erover gehoord had behoorlijk braaf vond - kwam nu wat liefdeloos en banaal over.
Daarna ontspon zich een degelijk drama, waarvan er dertien in een dozijn gaan. Mijn sympathie ging hierbij niet uit naar de hoofdpersonen, maar meer naar hun vrouwen, met name Alma. [Michelle Williams was zéér goed, en ik had haar zeker die Oscar gegund.] Echt raken deden de gebeurtenissen rond Jack en Ennis me niet.
Afwikkeling vond ik enigszins teleurstellend, de ringcompositie (openen en eindigen met autolichten in een donker heuvellandschap) was een beetje te makkelijk...
Acteerwerk was goed, muziek vond ik niet storend maar wel voor de hand liggend (zullen we country doen? ja, puik plan!), plaatjes waren in orde maar ook weer niet subliem.

Prima film, geen meesterwerk. Was meer uit te halen geweest, denk ik.

Ik kom tot 8/10, inclusief een pluspunt voor Michelle Williams.

_________________
Collectie | Geziene films


Top
Offline Profile  
 
 
30 Mar 2006, 15:24 

Joined: 2006
Posts: 117
Ang Lee krijgt staande ovatie van holebi's (VRT Nieuws)

di 28/03/06 - "Brokeback Mountain" heeft een troostprijs gekregen die het missen van de Oscar voor beste film moet verzachten. De prent werd bekroond tijdens de GLAAD Media Awards, de mediaprijzen van de holebi-gemeenschap in de VS.
De GLAAD Media Awards worden elk jaar uitgereikt door de Gay and Lesbian Alliance Against Deformation, een Amerikaanse vereniging die erop toeziet hoe holebi's in de media aan bod komen.
(foto Belga) Ze riep "Brokeback Mountain", de onder prijzen bedolven film over de verboden liefde tussen twee cowboys, uit tot beste film van het jaar. De film nam het op tegen "Capote", "The family Stone", "Kiss kiss, bang bang" en "Rent".

Ang Lee toonde zich erg tevreden met de award. "Dit is prijs die veel betekent voor mij", zei de regisseur, die tijdens de ceremonie in New York een staande ovatie kreeg.

"Dit moet de laatste trofee zijn die "Brokeback Mountain" in de wacht sleept. Hier de prijzenjacht eindigen, is als thuiskomen".


-------------------------------------------------------------------------------------

'Brokeback' tops GLAAD awards (Variety, Newsweek, USA Today)

NEW YORK -- "Brokeback Mountain" lost out in the best-picture Oscar race, but the film about the troubled love affair between two cowboys has taken the top film prize from a leading gay organization that monitors the media.
The Gay and Lesbian Alliance Against Defamation (GLAAD) presented the award Monday at a ceremony recognizing mainstream media for "fair, accurate and inclusive representations of the lesbian, gay, bisexual and transgender community," the group said in a statement.

"To end our 'Brokeback' journey here tonight is like coming home," Ang LeeAng Lee, the film's Oscar-winning director said in his acceptance speech.

"The fact is this: that 'Brokeback Mountain' has helped to change the world. And it is such a privilege and honour to have joined you, and all the people all over the world, who struggle for compassion and equality."

"Brokeback Mountain" won numerous awards in the run-up to the Academy Awards, and was considered the front-runner for the best-picture Oscar, but it was "Crash""Crash" that took home the big prize.

Other winners at the GLAAD awards included Newsweek for magazine reporting; "The Oprah Winfrey Show" for an episode focused on gay people's coming-out stories; USA Today for newspaper coverage; and Melissa Etheridge for best music artist.

Presenters, performers and guests at the event included Sandra Bernhard, the pop band Erasure, and Czech model Petra Nemcova, who presented an award for photographer David LaChapelle.

_________________
YMDB - Mijn Top 20

I wouldn't take the advice of a lot of so-called critics on how to shoot a close-up of a teapot.
David Lean


Top
Offline Profile  
 
 
14 Apr 2006, 00:57 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 310
Location: Rotterdam
Brokeback Mountain***

Laat ik dan, als spuit 11, ook een duit in het zakje doen. Niet zozeer om echt iets aan deze discussie toe te voegen, maar te meer om het gevoel wat ik daarnet na het kijken van deze film heb overgehouden van me af te schrijven.
Ik heb nooit beseft dat een homosexuele relatie met een dermate hoog testosterongehalte tot uiting komt, zei ik sarcastisch. Waar was de tederheid (op een enkele aanraking na, doch zeer sporadisch)? Het is van meet af aan hard en onbesuisd. Iedere omhelzing kreeg ik het idee naar twee American Footballers te kijken waarvan de één op de worp van de ander een touchdown scoort en juichend al overlopend van de adrenaline in elkaars armen vallen, om nog maar niet te spreken over de eerste scene van fysieke uiting van de sexuele aantrekkingskracht. Passie? Ik geloof er niks van. Meteen wordt het grootste cliché over homo's binnen de "heterowereld" uit de kast getrokken door het insinueren van anale penetratie. Niks geen voorspel (blijkbaar is orale sex iets waar Ang Lee nog helemaal nooit van heeft gehoord), maar gewoon meteen rammen met die hap. Het blijven natuurlijk homo's in schaapskleren dus die hetero-mannen-streken zullen ze nog niet afgeleerd hebben.......

Jammer dat Lee het op deze manier weergeeft want in plaats van een lans te breken voor homoseksualiteit, doet hij door de aanwezige clichés naar mijn idee precies het tegenovergestelde. Zeer storend (en voorspelbaar) vond ik daarbij ook toen Ennis tijdens het vrijen met zijn vrouw haar net voor de penetratie op haar buik draaide en Lee mij het vervolg hiervan aan mijn eigen fantasie overliet.

De muziek was, zoals in dit topic al eerder is gezegd, soms lachwekkend slecht. Zijn er goede dingen over de film te zeggen? Ja, ik vond het spel van zowel Gyllenhaal als Ledger zeer behoorlijk. Ondanks dat ze nietszeggend waren waar het de film betrof, vond ik sommige shots van de natuur van Wyoming (is het daar ook geschoten?) adembenemend mooi. Ondanks mijn irritaties heeft de film me toch wel geraakt in die zin dat ik Jack en Ennis hun geluk gunde en op meer positiefs voor hen hoopte. Ik kan dus niet zeggen dat de film me niet heeft "vermaakt", maar de irritatiepunten waren daarmee in balans en dat heeft het kijkgenot voor mij voor een gedeelte bedorven.

Als laatste negatieve punt wil ik nog de casting en de makeup aanhalen. Wanneer je een tijdbestek van 20 jaar beschrijft is het voor de geloofwaardigheid niet altijd handig dat de dochter in 20 jaar eruit ziet als een 20-jarige, maar de moeder ook. Ook bleven Ledger en Gyllenhaal, ondanks de toegevoegde rimpels, snor en vale huid in veel scenes knulletjes, waardoor ik soms verbaasd was dat de film alweer een jaar of 6 verder was.

Al met al heb ik me wel vermaakt en dan met name om het samenspel tussen de twee hoofdpersonages dat ondanks een daarop slecht geschreven script toch geloofwaardig overkwam. Ik kan me echter voorstellen dat homoseksuelen zich door deze film niet bepaald geruggesteund voelen daar het de bestaande clichés enorm benadrukt, waar ze uitgerekend in Amerika ongelooflijk van zullen smullen. Ik heb in dit topic de term "eye-opener" gelezen en dat Nederland een voorbeeldfunctie waar het homoseksualiteit vervuld. Het eerste is niet waar, Brokeback Mountain zal velen hun vooroordelen bevestigd doen zien. En waar het de voorbeeldfunctie betreft...........wake up! Van buiten is het in Nederland allemaal ruimdenkend, maar we lopen over van de homofoben, bah! En daar zal Brokeback Mountain niks, maar dan ook helemaal niks aan veranderen.[/b] Integendeel zelfs!


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 27 posts ]  Go to page 1, 2  Next


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2011 phpBB Group
Theme created by CC Baxter