Logo

It is currently 17 Dec 2018, 13:10



Post new topic Reply to topic  [ 80 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4  Next
Author Message
 
23 Feb 2009, 15:00 

Joined: 2006
Posts: 238
Indy Goes Bananas wrote:
Deze week in de bioscoop gezien:

Slumdog Millionaire
Gebeurt weinig dat ik tijdens het kijken van een moderne film denk getuige te zijn van een klassieker-in-wording, maar hier dus wel. Schoolvoorbeeld van een ijzersterke scenarioconstructie, waarin de spanningsboog van 'Weekend Millionaire' - inclusief de drie hulplijnen, wordt verweven met flashbacks naar het levensverhaal van de hoofdpersoon. Ondanks het Bollywood-einde zeker geen eenvoudige feelgood-film: daarvoor wordt het leven in de sloppenwijken te grimmig aan ons gepresenteerd. Verder sluit ik me volledig aan bij de woorden van TheGodfather eerder in deze thread.



Ik hou er toch een iets andere mening op na. Mijn afkeer voor Dickensiaanse verhalen zal er wel voor iets tussen zitten, maar ik vond er niet zo veel aan. Eerste stuk van de flashbacks met de jonge kinderen kon mijn aandacht nog enigszins vasthouden maar erna vond ik de personages te vlak uitgewerkt om nog lang te boeien. Zat in het geval van de broer ook met serieuze vraagtekens bij de motivatie voor zijn handelingen op het einde. Technisch wel weinig op aan te merken.


Top
Offline Profile  
 
 
26 Feb 2009, 16:02 
User avatar

Joined: 2008
Posts: 260
The Wrestler (2008 )
Zonder Mickey Rourke en Marisa Tomei was deze film niet zo goed geweest als die nu is. Met hun performance zorgen ze ervoor dat Darren Aronofsky niet kopje onder gaat.

Waarom gebruikt Aronofsky opeens een hand-held camera om Mickey Rourke te volgen in New Jersey? Ik had af en toe het gevoel dat ik naar een film van de gebroeders Dardenne aan het kijken was. Niet alleen vanwege het handheld camerawerk maar ook omdat Aranofsky het 'verhaal' laat lopen vanuit het personage van Mickey Rourke en niet andersom. Hij neemt namelijk niet een verhaal als uitgangspunt, maar een personage. Het beginsel is dus niet het verhaal maar het karakter, iets wat terug te leiden is naar het werk van de gebroeders Dardenne. Vanuit dat karakter dat zich in een moeilijke situatie bevindt komt vervolgens een plot bovendrijven dat met beperkte middelen en mogelijkheden beslissingen moet nemen. Het plot, voorzover aanwezig, moet uit het karakter voortkomen en niet andersom. De bedoeling hiervan is dat je je als het ware fysiek identificeert met het karakter.

Op een aantal momenten is deze vorm geslaagd en dan neem ik vooral de slotscène als basis. De gang naar de worstelring waar hij eerst een gesprek heeft met Cassidy, vervolgens onder luid gejuich de ring instapt, dan de partij worstelt, die heel dicht op de huid is geschoten, zien we vanuit het personage. En als we er opeens achter komen dat "The Ram" een hartaanval lijkt te gaan krijgen, schiet Aronofsky een shot vanuit de positie van het publiek. Opeens zit je in de film en lijkt het net alsof jij in het publiek staat te joelen naar "The Ram". Correct me if I'm wrong…

Dit soort shots zie je alleen als "The Ram" in de ring aan het worstelen is. Dus beetje bij beetje kom je in de film. Beetje bij beetje kom je erachter hoe hij leeft, hoe hij weet rond te komen en waarom hij nog steeds in de ring staat. Dit krijgt een extra dimensie door het pessimistische beeld dat we krijgen van New Jersey. Randy leeft letterlijk aan de onderkant van de samenleving. Het leek wel alsof de gebroeders Dardenne aan het schieten waren in Wallonië. Een koude, grillige maar bovenal een individualistische industriestad.

Toen ik op een gegeven moment accepteerde dat het op deze toon verderging kwam ik steeds beter in de film. Eén van de mooiste momenten in de film was het moment waarop hij door het magazijn van de supermarkt naar de vlees- en kaasafdeling loopt. Vergelijkbaar met de gang naar de worstelring, met dezelfde rockmuziek eronder, maar deze situatie maakt net wat meer indruk omdat het juist uit zijn leven gegrepen is. Vanaf dat moment werd de film voor mij ook meeslepender.

De film weet goed om te schakelen van het lot van "The Ram" naar het verhaal van zijn vriendin, Cassidy, een stripper op leeftijd die haar hoogtijdagen achter de rug heeft. En vrijwel iedere keer afgewezen wordt omdat ze eruit zou zien als een moeder op leeftijd. Marisa Tomei weet dit ontzettend sterk te verbeelden. Denk dan vooral aan de scène waarin ze tot drie keer toe afgewezen wordt door haar klanten en alleen "The Ram" nog iets van haar wilt. Maar wel iets dat buiten de werkuren omgaat. Cassidy wil dit uiteraard niet omdat zij ook opgesloten zit in haar gecreëerde wereld. Het moment dat ze haar lot achter zich laat volgen we de "The Ram" weer. Hij kiest er uiteindelijk voor om de waarheid onder ogen te zien en daarmee impliciet voor zijn dood. Dit laat het open einde goed zien zonder sentimenteel te worden; daarvoor is de film te rauw. "The Wrestler" is dus uiteindelijk een intense film geworden over lotsbestemmingen, verlies en zelfdestructie.

Alleen jammer dat de vader/dochter-relatie niet helemaal uit de verf komt. Deze extra schakel in de film lijkt alleen nut te hebben om "The Ram" toch door te laten zetten en zijn eigen lot achterna te gaan. 8.2


Top
Offline Profile  
 
 
02 Mar 2009, 21:43 
User avatar

Joined: 2008
Posts: 133
Location: Amsterdam
De vader/dochter relatie komt juist heel goed uit de verf! Misschien moet je zoiets dergelijks zelf hebben doorgemaakt om het 'te snappen'?


Top
Offline Profile  
 
 
03 Mar 2009, 14:46 
User avatar

Joined: 2008
Posts: 260
Roi wrote:
De vader/dochter relatie komt juist heel goed uit de verf! Misschien moet je zoiets dergelijks zelf hebben doorgemaakt om het 'te snappen'?


Wat is dit voor een vreemde opmerking? Dus als ik het niet heb meegemaakt dan kan ik hun relatie niet begrijpen?

Wat vond je er dan zelf zo goed aan? :?


Top
Offline Profile  
 
 
13 Mar 2009, 19:57 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 2878
Location: Leiden
Ik heb zeer genoten van Tokyo Sonata. Was ook al te zien op het IFFR en vanaf 12 maart (gisteren) hier en daar in een filmhuis te zien.

_________________
Profiler


Top
Offline Profile  
 
 
14 Mar 2009, 13:41 
User avatar

Joined: 2008
Posts: 260
Camera Obscura wrote:
Ik heb zeer genoten van Tokyo Sonata. Was ook al te zien op het IFFR en vanaf 12 maart (gisteren) hier en daar in een filmhuis te zien.


Inderdaad, fijn filmpje! :)

Zelf gezien:

Young at Heart gisteravond bekeken in het filmhuis. En ik moet zeggen het dak ging er nog net niet af. Vooral hoe enthousiast de ouderen (gemiddelde leeftijd van 80) hedendaagse(rock)muziek hun eigen maken, ook al vinden ze de muziek maar niets. Reperteren, persoonlijke verhalen en hun shows komen allemaal aanbod en natuurlijk verliezen we onderweg een aantal oudjes. Mooie documentaire...


Top
Offline Profile  
 
 
18 Mar 2009, 21:25 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
Gran Torino

Op basis van de trailer had ik hier veel zin in: Clint Eastwood als krasse, racistische taal uitkramende Koreaveteraan, die het opneemt tegen een Vietnamese jeugdbende die zijn eveneens Vietnamese buren bedreigt.

Eastwood maakt helaas een karikatuur van zijn rol en kiest voor dialoog waar stil spel veel beter had gewerkt. Regelmatig mompelt de door Eastwood gespeelde Walt Kowalski in zichzelf wat hij veel beter door een gebaar, een blik of een handeling duidelijk had kunnen maken. De film wordt daardoor heel plat.

Ook vond ik het verhaal behoorlijk eendimensionaal in zijn opzet: de plot bewandelt wel zeer platgetreden paden, en van een daadwerkelijk doorvoelde opbloeiende vriendschap tussen Walt en zijn buren was m.i. geen sprake. Het vlakke spel van het buurmeisje en de buurjongen hielpen daarbij niet echt. Hetzelfde geldt voor de vijandige relatie tussen Walt en de jonge priester. Om scenariotechnische redenen snap je dat het verhaal zich op de in de film geschetste manier ontwikkelt, maar echt geloven doe je het niet.

Ten slotte vond ik de film niet echt lekker gemonteerd, maar dat is meer een gevoelskwestie.

Dus al met al helaas niet meer dan een niemendalletje binnen het oeuvre van Eastwood, waarmee ik me overigens nog steeds wel heb vermaakt. Zeker niet van het kaliber Million Dollar Baby.

Image

_________________
'Well, it looks like I finally found someone who likes to play as rough as I do.'

Zie ook: www.ruiljedvd.nl


Top
Offline Profile  
 
 
23 Mar 2009, 17:43 
User avatar

Joined: 2008
Posts: 260
Snel even mijn belevingen op papier gezet van wat ik gisteren op de filmbeurs gezien had. In Klass zitten behoorlijk wat spoilers dus voor de mensen die de film nog willen zien kun je het beste het stukje niet lezen!

Still Walking (Hirokazu Koreeda, 2008 ) 8.0
Fijne film die rustig onder de huid kruipt. Deze film zal iedere kijker omarmen als die er de tijd voor neemt. Nog steeds geen slechte film van Koreeda gezien wat natuurlijk uitzonderlijk is...


Babaji, an Indian Love Story (Jiska Rickels, 2009) 3.0
Rampzalig slecht. Is dit echt de regisseuse van 4 Elements?


Klass (Ilmar Raag, 2007) 6.5
Hier had ik écht wat beters van verwacht. Qua thema zijn er vele betere films die niet alleen in de vorm maar ook in de inhoud beter slagen. Denk aan Gus van Sants Elephant of Ben X van onze Belgische buren. De film werkte voor mij niet omdat ik de helft van de tijd aan het storen was aan het gedrag van een aantal figuren. Denk aan de leraressen, er bestaan op de scholen in Estland geen leraren, die naar mijn mening toch wel heel dom overkomen en totaal niet in deze wereld staan. Ze maken nogal een aantal tactische fouten...

Ook de zogenaamde kameraad (Kaspar) van de introverte Joosep kon ik niet (helemaal) begrijpen. Een aantal keren kon die makkelijk spreken over de zondes van zijn medeleerlingen maar hij houdt liever zijn mond dicht. Zelfs als hij bij de vrouwelijke conrector op het matje wordt geroepen praat hij het niet van zich af. Een thema als vergeven/vergeten wordt hier niet toepasbaar gemaakt en dat kun je weerleggen op de jongens zijn keuzen op het einde.

De symboliek in de film is voor de getrainde kijker al helemaal rampzalig. Ik zal er eentje opnoemen en de rest aan jullie overlaten. Als oma vraagt aan Kaspar hoe het komt dat Kaspar bij de rector moet komen begint hij heel opgewonden van zich af te bijten. Onder dit gesprek zit een klok die nogal nadrukkelijk op de achtergrond hoort tikken. Dit tikken slaat natuurlijk op een tijdbom binnenin Kaspar die elk moment kan afgaan.

Qua narrativiteit was ik niet te spreken over de subkoppen tussen de dagen door. Je kent het wel: dag 1 (de ontmoeting), dag 2 (verkeert gedrag), dag 3(de slachting etc. Dit had visueel makkelijk opgelost kunnen worden we hebben niet voor niets te maken met audiovisuele kunst en niet omgekeerd. Men zou eens wat meer moeten gaan durven in plaats van terug te vallen op oude rituelen...

Ruige montage, veel gebruik van point of view shots, kleur en muziek past deze film perfect bij pubers van tegenwoordig. Een kant-en-klaar product dat alleen in de magnetron hoeft gezet te worden. Ook jammer van het verwachte einde. In plaats van dat ze eindelijk eens een oplossing geven is het alweer een makkelijk gekozen effectbejag. Dat einde leunt dan ook makkelijk voor de propagandafilms op school. Waarbij de lerares naar de les niets hoeft toe te voegen want iedereen weet wat die gezien heeft. Maar leren ze er iets van dat is de vraag…


Top
Offline Profile  
 
 
01 Apr 2009, 13:33 
User avatar

Joined: 2008
Posts: 260
Bij een gebrek aan een beter topic. :?

Het Maastrichste filmfestival zit er weer op. Toch het een en ander gemist door een bepaalde trein/bus verbinding. Denk aan 35 Rhums (voor de tweede keer nu!) en Delta. Maar gelukkig komen deze films wel later dit jaar weer terug. Pandora's box ook helaas gemist was al volgeboekt op elke datum dat hij draaide. Hopelijk zie ik die ooit nog eens op TV want die is namelijk niet aangekocht.

Parlez-moi de la pluie (2008 ) 7.5
Was volgens mij de enige in de zaal die steeds in een deuk lag. Ontzettende fijne film over twee totaal verschillende zussen die langzaam aan bijelkaar komen. Mag gezien worden.

Der Architekt (2008 ) 6.0
Een onderhoudende film over een pijnlijke familie.

Garage (2007) 9.0
Een pareltje...

Nunta muta (2008 ) 7.5
Lijkt behoorlijk wat op van de films van Emir Kusturica. Maar hier moest ik daadwerkelijk om lachen plus de omschakeling naar drama wordt hier visueel prachtig opgelost. Mooie en aangrijpende film!

The Burning Plain (2008 ) 6.5
Ik had het naar een half uurtje al door hoe het ging aflopen. De schuld van alles lijkt in de voeten van de vrouwen geschoven te worden. In alle drie de generaties. Maar gelukkig kiest Arriaga voor een hoopvol einde...

Tip: de soundtrack is heel belangrijk voor de film. Want de schrijver haalt daarmee flink uit tegenover Iñárritu.

Tussenland (2002) 8.0
Jansen is één van de grootste talenten van de Nederlandse Cinema en dat laat ze hier ook maar weer eens goed zien.

Unspoken (2008 ) 9.0
Een meesterwerk. De Belgen flikken het ALWEER...

Maria Larssons eviga ögonblick (2008 ) 6.0
Geen verkeerde film maar trekt zich iets te lang...

Voorland (2005) 5.0
Als ik het goed heb doet Jansen alleen de camera en de montage. Althans zo stond het op de aftiteling. Voor de rest een wat slappe en structuurloze (verdwijnende plattelandse) documentaire.

Snijeg (2008 ) 7.0
Behoorlijk symbolische vertelling dat je wel moet liggen. Helaas niet aangekocht. Qua thema en uitwerking een hele interessante film. Quote:
Bosnië, 1997. De inwoonsters van Slavno, een door de oorlog verwoest dorp, hebben na de dood van hun mannen en vaders hun eigen bijzondere leefwereld weer opgebouwd waarin het gemis heel voelbaar is.

Calimucho (2008 ) 8.0
Documentaire, semidocumentaire of toch gewoon fictie? Jansen is een veel belovend talent!

Séraphine (2008 ) 8.0
Wordt helaas niet uitgebracht in Nederland... Gelukkig wel kunnen zien met Engelse ondertiteling op het filmfestival van Maastricht.
Een ontzettend sterk kostuumdrama dat enige tijd nodig heeft om je te pakken. Quote:
In 1912 huurt de Duitser Wilhelm Uhde, een verzamelaar van kunstwerken, een appartement in Senlis om te schrijven en uit te rusten van zijn drukke leven in Parijs. Hij neemt de 48-jarige Séraphine in dienst als huishoudster. Korte tijd later merkt hij tot zijn verbazing bij plaatselijke notabelen een doek dat geschilderd is door zijn eigen huishoudster.

Tulpan (2008 ) 7.5
Fijne film die weet te overtuigen door échte mensen te gebruiken met échte problemen. In dezelfde trend als The Story of the Weeping Camel.

Disgrace (2008 ) 7.5
John Malkovich overtuigt in een behoorlijk complexe rol.

Revanche (2008 ) 7.0
Ik heb hem kunnen zien op het Maastrichste filmfestival wel met Engelse ondertiteling. Maar is onderhand al aangekocht door Amstel Film! Zoals we van Oostenrijk kunnen verwachten alweer een diepgravende maar vooral een deprimerende film over mensen en hun dagelijkse problemen en daar komt nog eens bovenop een stuk verdriet dat onverwachts komt aanzetten. Buitenlandse oscarnominatie van vorig jaar. Ik hoef alleen nog dat Japanse klucht te zien...


Top
Offline Profile  
 
 
02 Apr 2009, 13:42 
User avatar

Joined: 2008
Posts: 260
Last Chance Harvey (2008)
Had er totaal niets van verwacht maar met keuzes als The Confessins of a Shopaholic, Marley & Me en Yes Man had ik niet veel anders kunnen kiezen. En ergens projecteerde ze Australia nog zouden ze die vergeten zijn?

Ik verwachtte een mierzoette benadering maar dat valt op het einde na niet te vinden. Dat vooral komt door het sterke acteerwerk van Dustin Hoffman. Wat is dat toch een prettige vent om naar te kijken. Hij weet een verhaal van niets om te zetten naar een film dat iets lijkt te zeggen over de individualisering van deze tijd. Vooral de dochter-vader-relatie en de scheiding worden akelig bloot gelegt aan tafel. Dus geen romantische komedie eerder een drama. Emma Thompson geeft Dustin Hoffman genoeg tegenvuur en al met al kwam ik aangenaam de bioscoop uit. Terwijl ik iets totaal anders verwachtte...

Elle S'appelle Sabine (2007)
Ik wou er een heel stuk over schrijven maar iemand op moviemeter verwoord het perfect.

Quote:
Indrukwekkend verhaal verteld door de zus van Sabine. We zien Sabine in een jong, actief en spontaan leven en in een volledig verwoeste toestand na opname in de kliniek. Een -enorm- contrast. De beelden zijn schokkend en je wordt als kijker ontzettend kwaad. Toch onstond bij mij wrang. Wat is er namelijk met de vader gebeurd die wij nooit in beeld zien? De moeder is op een gegeven moment verhuisd en heeft Sabine achter gelaten. Hoe was de verdere familieband? Waarom is er niet eerder actie ondernomen met Sabine? Wat heeft de familie concreet eigenlijk gedaan? Veel vragen waar we geen antwoord op krijgen. In plaats daarvan wordt eigenlijk alle schuld bij de overheid gelegd. Als mij een ding duidelijk is geworden is dat zelfkritiek een soort van taboe is bij de Fransen.


Vandaar dus de vijf!


Top
Offline Profile  
 
 
23 Apr 2009, 00:38 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 949
Location: Hoensbroek
Niet helemaa naar de strekking van dit topic maar ik vond het toch wel het vermelden waard:

Dinsdag in Lumiére in Maastricht:

een éénmalige vertoning van F.W. Murnau`s "Sunrise: A Song For Two Humans." ! Net m`n kaartje besteld :mrgreen:

meer info

Eén van de beste en mooiste films die ik de afgelopen jaren heb gezien. Die wil ik absoluut op het grote doek zien. En dan met live muziek is dat nog toffer.


Top
Offline Profile  
 
 
28 Apr 2009, 21:46 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1472
Location: Haarlem
X-Men Origins: Wolverine 1/2
Na het erbarmelijk slechte X-Men: The Last Stand zou je toch denken dat het alleen maar beter kan worden, maar deze volstrekt onnozele 'prequel' doet er gerust nog een schepje bovenop. De plot is een bij elkaar geraapt zootje vol gaten waar The Blob met gemak doorheen past, de actiescènes zijn voorspelbaar en nergens indrukwekkend, en tot overmaat van ramp worden er continu grapjes gemaakt van het niveau Bassie & Adriaan. De halve ster die ik er nog voor geef is bedoeld voor Taylor Kitsch, de enige acteur die de juiste noot weet te raken. Maar zijn verschijning als Gambit is veel te kort en wordt met overduidelijke moeite in het 'verhaal' gepropt. Voor de helft begonnen er al mensen weg te lopen, en dat bleef daarna ook zo.

_________________
Blog


Top
Offline Profile  
 
 
30 Apr 2009, 01:54 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 2878
Location: Leiden
Houd je de comic en superhelden-verfilmingen nog een beetje vol, Strangelove? Ik bedoel, in jouw geval moet je het een beetje volgen, maar toch...

_________________
Profiler


Top
Offline Profile  
 
 
30 Apr 2009, 19:05 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1472
Location: Haarlem
Camera Obscura wrote:
Houd je de comic en superhelden-verfilmingen nog een beetje vol, Strangelove? Ik bedoel, in jouw geval moet je het een beetje volgen, maar toch...


Het wordt inmiddels inderdaad wel erg vaak een gevoel van 'kiezen op elkaar en volhouden' met al die superheldenellende: Heroes blijf ik ook plichtmatig downloaden en kijken, ook al had ik daar halverwege de eerste serie mijn buik al van vol. En voor elke Dark Knight verschijnen er zeker vijf Wolverines... Maar goed: nog twee jaar en ik ben ervan verlost! ;)

_________________
Blog


Top
Offline Profile  
 
 
01 May 2009, 12:46 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 102
Location: landgraaf
Knowing (2009) 7,5

Ondanks een aantal storende mankementen heb ik me heel goed vermaakt met deze film, met name dankzij een aantal verbluffende visuele hoogstandjes op het gebied van CGI, die nog eens extra insloegen omdat ik geen enkele trailer gezien had en geen idee had waar de film over ging. Moet toch eens vaker zonder voorkennis naar de film. Hoe dan ook een uitstekende popcornflick die qua sfeer, spanning en visuele effecten goed compenseert voor de zoetsappigheid, vergezochte plotwendingen en het vlakke acteerwerk.

_________________
"You're fired Chinaski"


Top
Offline Profile  
 
 
03 May 2009, 21:15 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 2878
Location: Leiden
Dr. Strangelove wrote:
Het wordt inmiddels inderdaad wel erg vaak een gevoel van 'kiezen op elkaar en volhouden' met al die superheldenellende: Heroes blijf ik ook plichtmatig downloaden en kijken, ook al had ik daar halverwege de eerste serie mijn buik al van vol. En voor elke Dark Knight verschijnen er zeker vijf Wolverines... Maar goed: nog twee jaar en ik ben ervan verlost! ;)


Gefeliciteerd nog trouwens met je prijs voor beste docent. Je bent aardig populair onder Amsterdamse studentes zie ik (ik krijg de Folia ook wel eens onder ogen), Dan "I wanna have your babies"... Dat moet je ook maar zien vol te houden :wink:

_________________
Profiler


Top
Offline Profile  
 
 
12 May 2009, 14:46 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1472
Location: Haarlem
Star Trek (2009) ****
Tegen m'n eerste verwachtingen in heeft regisseur J.J. Abrams het toch klaargespeeld om de stokoude Star Trek-franchise nieuw leven in te blazen door zich met een frisse cast en een leuk plot te storten op de elementen die de originele serie zo leuk maakten: krankzinnige ruimteavonturen, tijdreisparadoxen, en een droog gevoel voor humor. Voeg daaraan toe de overweldigende CGI-effecten van de 21e eeuw, en de Enterprise kan er voorlopig weer even tegenaan. Heb me al tijden niet meer zo onbeschaamd zitten vermaken met een degelijke popcornfilm...

_________________
Blog


Top
Offline Profile  
 
 
17 May 2009, 11:13 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 3812
Star Trek (2009)

Weinig aan toe te voegen, heb me er ook bijzonder goed mee vermaakt. Chris Pine is een uitstekende Kirk en de rest is ook goed gecast. Kom er alleen nu pas achter dat Eric Bana en Winona Ryder ook in de film zitten, was me totaal niet opgevallen haha.

8/10


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2009, 13:02 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 864
Sunshine Cleaning (Christine Jeffs, 2008) *
Vreselijke film boordevol sentimentele clichés en halfslachtige pogingen tot schattige humor.


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2009, 15:31 

Joined: 2008
Posts: 174
Location: Groningen
buzzmeekz wrote:
Sunshine Cleaning (Christine Jeffs, 2008) *
Vreselijke film boordevol sentimentele clichés en halfslachtige pogingen tot schattige humor.


Ik heb die film echt totaal anders ervaren. Kun je iets meer vertellen of waarom je je zo stoorde aan deze film?
Soms lijkt er wel een soort aversie te bestaan tegen 'mainstream quirky indies', for lack of a better term.

_________________
www.dvd.nl


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2009, 18:11 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 864
Ik heb niet per se iets tegen 'mainstream quirky indies'; bijvoorbeeld Me, You and Everyone We Know en Little Miss Sunshine vond ik wel vermakelijke films. Juno vond ik zelfs een erg goede film.

Bij Sunshine Cleaning vond ik het verhaal en de personages compleet oninteressant en voorspelbaar. De sentimentele wijze waarop je wordt gedwongen om mee te leven met de personages vond ik soms misselijkmakend en de pogingen om grappig te zijn totaal niet leuk.

Iets waar ik sowieso slecht tegen kan is als de sympathie die we moeten opbrengen voor de hoofdpersonage ten koste gaat van iemand anders die als een stereotype wordt neergezet. In dit geval is dat de succesvolle vriendin die een baby shower geeft. Dat vind ik te makkelijk scoren. Een film als Juno bv. behandelt alle personages op een humane manier, zelfs die gespeeld door Jennifer Garner, terwijl het ook heel makkelijk was geweest om haar belachelijk te maken.


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2009, 20:14 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1472
Location: Haarlem
buzzmeekz wrote:
De sentimentele wijze waarop je wordt gedwongen om mee te leven met de personages vond ik soms misselijkmakend.


Dat was nou juist wat mij zo stoorde aan Juno: voor mij werden de personages daarin volledig gestuurd door de machinale plot, en dienden ze meestal slechts als spreekbuis voor het irritant zelfingenomen script. Het personage van Jennifer Garner vond ik een van de meest schrijnende voorbeelden: ze wordt juist wél steeds belachelijk gemaakt, maar om de plot uiteindelijk op de 'juiste' (i.e. 'feel-good') manier af te kunnen wikkelen, wordt aan het eind opeens de ene tweedimensionale typering van haar karakter ingewisseld voor een andere - de hekserige feeks blijkt toch een minzame alleenstaande moeder. :roll:

Wat mij betreft behoort Juno (samen met Crash, Million Dollar Baby en Slumdog Millionaire) tot de meest overgewaardeerde films van de laatste jaren...

_________________
Blog


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2009, 20:43 

Joined: 2008
Posts: 174
Location: Groningen
buzzmeekz wrote:
Ik heb niet per se iets tegen 'mainstream quirky indies'; bijvoorbeeld Me, You and Everyone We Know en Little Miss Sunshine vond ik wel vermakelijke films. Juno vond ik zelfs een erg goede film.

Bij Sunshine Cleaning vond ik het verhaal en de personages compleet oninteressant en voorspelbaar. De sentimentele wijze waarop je wordt gedwongen om mee te leven met de personages vond ik soms misselijkmakend en de pogingen om grappig te zijn totaal niet leuk.

Iets waar ik sowieso slecht tegen kan is als de sympathie die we moeten opbrengen voor de hoofdpersonage ten koste gaat van iemand anders die als een stereotype wordt neergezet. In dit geval is dat de succesvolle vriendin die een baby shower geeft. Dat vind ik te makkelijk scoren. Een film als Juno bv. behandelt alle personages op een humane manier, zelfs die gespeeld door Jennifer Garner, terwijl het ook heel makkelijk was geweest om haar belachelijk te maken.


Sorry voor wat betreft mijn voorbarige conclusie met betrekking tot het genre. Daar ligt het blijkbaar niet aan.
Ben het zelfs met je eens voor wat betreft de makkelijke stereotypering van de 'succesvolle' vrouwen. Alsof succes stinkt. Het was echter maar een klein moment in de film en ik til daar duidelijk minder zwaar aan dan jij.
Voor wat betreft voorspelbaarheid kan ik het niet meer met je oneens zijn. Ik vond deze film juist sterk omdat de personages zo uitblinken in hun menselijkheid. Geen stereotypes maar echte mensen en erg goed (naturel) geacteerd.
Er wordt hier en daar wel wat ingespeeld op de emotie door alle ellende die ze meemaakt, maar op andere momenten vond ik de film ook op dit gebied juist sterk. Zoals bijvoorbeeld dat moment dat ze gewoon even naast die vrouw op dat bankje gaat zitten en ze haar verhaal doet over de zelfmoord van haar man. Erg sterk moment!
Vond het wel jammer dat veel subbplotjes werden aangestipt maar niet afgerond. Ook zat er wat minder humor in dan verwacht, het was toch vooral een drama. Ik zie Amy Adams overigens nog ver komen!

_________________
www.dvd.nl


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2009, 20:44 

Joined: 2008
Posts: 174
Location: Groningen
Dr. Strangelove wrote:
buzzmeekz wrote:
Wat mij betreft behoort Juno (samen met Crash, Million Dollar Baby en Slumdog Millionaire) tot de meest overgewaardeerde films van de laatste jaren...


Slumdog Millionaire :shock: :shock: Dé film van het jaar voor mij!

_________________
www.dvd.nl


Top
Offline Profile  
 
 
23 May 2009, 22:05 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 864
Dr. Strangelove wrote:
Dat was nou juist wat mij zo stoorde aan Juno: voor mij werden de personages daarin volledig gestuurd door de machinale plot, en dienden ze meestal slechts als spreekbuis voor het irritant zelfingenomen script.

Dat het script zelfingenomen was, betwist ik niet. Toch stoorden de gevatte en hippe dialogen mij hier minder dan in bv. Dawson's Creek en The Gilmore Girls.

De personages vond ik echter zeer menselijk en juist niet voorspelbaar. Grootste voorbeeld zijn de ouders. In welke andere film over tienerzwangerschap gaan ouders zo begripvol om met hun dochter? Het is bijna onrealistisch, maar toch geloofwaardig. Dat komt met name door de fantastische cast.

Dr. Strangelove wrote:
Het personage van Jennifer Garner vond ik een van de meest schrijnende voorbeelden: ze wordt juist wél steeds belachelijk gemaakt, maar om de plot uiteindelijk op de 'juiste' (i.e. 'feel-good') manier af te kunnen wikkelen, wordt aan het eind opeens de ene tweedimensionale typering van haar karakter ingewisseld voor een andere - de hekserige feeks blijkt toch een minzame alleenstaande moeder. :roll:

Tsja, hier ben ik het ook niet mee eens. Misschien dat ik erover heen heb gekeken, maar kan me zo geen enkel moment herinneren waarin ze daadwerkelijk belachelijk wordt gemaakt of als een hekserige feeks wordt afgebeeld. Ik vond haar relatie met Paul Rudd heel goed weergegeven, het zijn gewoon twee mensen die totaal niet bij elkaar passen en nog in andere fases in hun leven zitten. De film velt hierover geen oordeel en laat beide personages in hun waarde. Tenminste zo kan ik het me herinneren.

Dr. Strangelove wrote:
Wat mij betreft behoort Juno (samen met Crash, Million Dollar Baby en Slumdog Millionaire) tot de meest overgewaardeerde films van de laatste jaren...

Over die andere films ben ik het met je eens, al is mijn Slumdog afkeer niet zo sterk als die van jou ;)


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 80 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4  Next


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2011 phpBB Group
Theme created by CC Baxter